Tom POV.

Wanneer de kinderen van een ijsje aan het likken zijn leg ik mijn arm om Bill heen. "Hoefde jij echt niet?" Vraag ik.

"Nee, ik krijg altijd buikpijn van ijs," zegt Bill en ik knik begrijpend.

"Het was ook niet verplicht, ik hoefde tenslotte ook niet," zeg ik en Bill glimlacht.



Nadat de kinderen hun ijsjes op hebben gaan we terug naar onze vakantievilla. "Eens zien hoe het met Clay gaat," zegt Bill en ik knik even waarna we naar binnen lopen. "Complete stilte," zegt Bill verbaasd.

"Misschien kan Clay wel beter met kinderen omgaan dan wij dachten," zeg ik.

"Hij onderschat zichzelf wel vaker, maar daar is niks mis mee," zegt Bill en ik knik even.

"Mogen we zwemmen?" Vraagt Stefano dan ineens.

"Natuurlijk. Kleed jullie maar snel om," zeg ik, waarna Clay net de woonkamer in komt gelopen.

"Zo te horen is het goed gegaan," zegt Bill dan tegen Clay.

"Ja, ik sta er zelf ook versteld van," zegt Clay met een glimlach, en het is goed om Clay zo ontspannen te zien.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit is heel goed voor clay

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen