Tom POV.

Wanneer we thuis zijn pak ik Liam uit de armen van de oppas. "Hij keek vandaag de hele tijd naar die bal die daar op de grond lag," zegt de oppas dan.

"Oh, is dat zo? Begin jij ook al jongeman?" Vraag ik aan mijn zoon en hij giechelt even. Ik weet dat dingen kunnen veranderen. Misschien vindt hij de bal wel leuk en is dat alles.

"Papa, ik met Liam spelen?" Vraagt Meike.

"Dat gaat nog niet zo makkelijk lieverd, maar ik kan er wel met Liam bij komen zitten," zeg ik en Meike knikt vrolijk waarna ik mij met Liam op schoot op de grond zet.

"Hier!" Roept Meike dan tegen Liam en ze gooit de bal, en ik weet de bal nog net op tijd weg te tikken terwijl Liam door de schrik begint te huilen.

"Het is al okay jochie," zeg ik zachtjes en ik wieg Liam wat heen en weer. "Meike, nooit meer doen ja? Liam kan nog niet vangen, dat heeft tijd nodig," zeg ik streng.

"Maar ik spelen," zegt ze zachtjes en ik zie dat ze bijna moet huilen, iets wat op een één of andere bijna nooit gebeurt.

"Het is al okay lieverd. Ik wil jullie alleen maar beschermen en jullie dingen bijleren. Dat is voor mij het belangrijkste," zeg ik en ik ga met mijn hand door Meike d'r haartjes, terwijl Liam gelukkig ook alweer rustig is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Ze wilde der broertje geen pijn doen
    Ze zijn zo leuk gezinnetje zo!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen