Tom POV.

"Waarom Liam niet spelen?" Vraagt Meike ineens en ik glimlach even.

"Omdat hij al die dingetjes nog niet stevig kan vastpakken. Een rammelaar wel, maar grotere dingen zoals een bal zijn nog lastig," leg ik uit.

"Oh, dan hij met rammelaar spelen," zegt Meike en ik kijk even naar Liam.

"Volgens mij is je broertje wat moe aan het worden. Het is beter als hij even een dutje gaat doen," zeg ik tegen Meike, die dan maar knikt en ik breng Liam naar z'n bedje. "Ga maar lekker dromen over ballen en wat je daar over, laat ik zeggen, een jaar mee wilt gaan doen," fluister ik en zodra ik zeker weet dat hij slaapt loop ik weg.

Wanneer de bel gaat loop ik snel naar de deur. Een lekkere timing dit, maar gelukkig lijkt Liam er niet wakker door te worden. Met de deur van z'n kamertje dicht hoort hij de bel natuurlijk ook amper. Ik open dan de deur en zie Bill z'n ouders staan. "Oh, is het alweer goed tussen jullie en mijn ouders?" Vraag ik, maar ze halen hun schouders op.

"Het loopt nog wat stroef, laat ik het zo zeggen," zegt Bill z'n moeder dan en ik knik begrijpend. Hopelijk heeft het alleen wat tijd nodig en komt het daarna weer goed.

"Pap, mam," hoor ik Bill ineens zeggen en ik draai mij om.

"Dan ga ik nu terug naar Meike," zeg ik, waarna ik terugloop om met mijn dochter te kunnen spreken. Dan kan Bill even bijpraten met zijn ouders.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy
    Dat word een grappig gesprekje

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen