Foto bij 19

Ik knijp even mijn ogen samen en probeer mijzelf te bewegen onder het gewicht op mij, wat niet lukt. Ik word uit mijn droom gesleurd en ik heb moeite om voeten op aarde te zetten.

Nadat we de auto van Harry geparkeerd hadden, hebben Liz en ik nog wat gedronken en zijn we gaan slapen, maar alcohol maakt mij altijd zo moe.

Het gewicht neemt toe en het word haast pijnlijk rond mijn heupen, met een soort schok kom ik terug in de wereld. Het voelt een beetje alsof je te lang onderwater bent gebleven en adem snakkend weer boven het water komt, snap je?
Mijn ogen worden groot en ik probeer een gil te geven, maar een grote hand word er over mijn mond gelegd en snoert mij de mond en duwt het zelfde moment mijn hoofd dieper in het kussen.
Ik had hem verwacht, maar niet nu, niet zo snel. Mijn ogen scannen Harry zijn gezicht boven mij, terwijl hij op mij zit. Hij hangt maar 10 centimeter boven mij, doordat ik mijn gordijnen niet dicht heb, is het licht van de maan genoeg om te zien dat er opgedroogd bloed aan de zijkant van zijn hoofd zit. Zijn krullen zitten wild en het is duidelijk aan zijn gescheurde lip dat hij gevochten heeft.

'Wat doet hij voor werk?'

"Jij ondankbare trut." Zijn stem is laag en de dreiging is hoog, terwijl de woorden langzamer dan normaal zijn mond lijken te verlaten. "Je zou eens moeten weten wat ik met je zou willen doen, niemand flikt mij dit en ik kan je niet zonder consequenties ermee weg laten komen. Normaal had ik iemand laten vermoorden voor dit, mij zo te vernederen."
Ik knijp mijn ogen dicht als hij iets dichterbij komt en ik probeer nu mijzelf tegen hem te verzetten. Ik zet mijn handen tegen zijn gezicht en ik probeer hem weg te duwen, maar met een seconde heeft Harry mijn handen vast en duwt ze boven mijn hoofd.
"Niks ervan, waag het niet tegen te werken." Ik stop met bewegen en blijf zoals opgedragen stil liggen en wacht af. Ik heb geen idee wat mij te wachten staat, maar het kan nooit goed zijn.

"Ik haal zo mijn hand van jouw mond, maar waag het niet te gillen of om hulp te roepen. Als je mij begrijpt, knik." Ik doe wat hij van mij wil en ik knik, waarna hij zijn hand weg haalt en ik mij iets vrijer voel.
"Ik snap niks van jou, verwend nest dat je bent. Ik geef je een fucking auto, omdat die auto die je gekocht heb, levens gevaarlijk is en je zwaar was opgelicht. Je had je simpel dood kunnen rijden met dat ding, het stuurkolom was vergaan en.."
Hij stopt even met praten, maar gaat dan toch verder.
"Ik kan nog 6 van die auto's kopen als ik wil, geld speelt geen rol. Ik ben niet iemand die je iets geeft en je lichaam of diensten er voor terug verwacht als je daar bang voor was. Maar mijn zaak blokkeren en die brief, what the fuck!" Ik hoor hoe hij zijn beheersing enigszins verliest en ik voel een zwaar beschamend gevoel bij mij naar binnen kruipen als ik besef, waarom hij mij de auto gegeven had. Niet om een stomme deal, die kwam hem waarschijnlijk goed uit, maar omdat hij zich om mijn veiligheid bekommerde.

"Het spijt mij verschrikkelijk, ik zal het voor je oplossen dat je je huis weer in kan." Mijn stem is haast een fluistering, maar Harry heeft mijn woorden duidelijk gehoord. Er ontstaat een diepe grijns op zijn gezicht en hij zet zijn handen aan weerkanten van mijn hoofd en buigt naar mij toe, "denk je zo laag van mij? Ik kan op meerdere manieren mijn huis in, niet alleen door die klote deuren."
Ik slik en voel het bloed naar mijn wangen stromen en ik ben heel blij dat het donker genoeg is, om dit hopelijk te verbloemen.
"Waarom deed je het? Kwam het, omdat ik jou in het bijzijn van Liz 'speeltje' noemde?" Zijn nieuwsgierigheid verbaasd mij enigszins maar ik knik, "niet alleen dat. Ik haat het dat je mij zo vaak voor blok zet. Dat je op lastige momenten weet te verdwijnen en ik haat het hoe je mij behandeld. Ik ben niet een ding, speeltje of wat je dan ook van mij mag denken. Ik ben een mens van vlees en bloed, ik heb een hart en ziel en je kunt mij pijn doen. Dan heb ik het niet over lichamelijke pijn, maar over emotionele pijn Harry."
Ik zie hoe hij zijn ogen een beetje dicht knijpt bij deze woorden, maar snel kijkt hij mij weer doordringend aan.

"Wel, jammer voor jou. Want je hebt wat recht te zetten, ik kan niet hebben dat er mensen zijn die denken dat je hiermee weg kan komen. Je bent namelijk gezien, Angel. Dus zo gaan we het doen, om deze situatie recht te zetten. Jij kleed je mooi aan, frist je op en komt met mij mee naar de club. Daar zit je op mijn schoot en ben je een braaf meisje, begrepen?"
Mijn mond zakt een beetje open, terwijl ik kijk hoe Harry van mij afklimt. Ik dacht dat hij mij begreep toen ik tegen hem praten, maar ik heb het helemaal mis.
"Dat ga ik niet doen, ik ga niet als een soort escortservice met jouw mee naar een club!" Mijn stem word harder en ik ben oprecht boos en verontwaardigt door hem.
"Ik vraag je het niet, ik beveel je het. Je kunt het vrijwillig doen of ik sleur je erheen, je hebt jezelf in deze kut situatie gebracht." Hij lijkt net zo boos, onze ogen kijken verhit in elkaar en ik heb zin om hem mijn kamer uit te rammen. Maar ik weet heel goed, dat dat toch niet mogelijk is.
"Ik snap niet dat dit nodig was, ik heb alleen je auto kut neer gezet en verder niks!" Roep ik met nog steeds een verheft stemgeluid.
"Je bent gezien, ze hebben het briefje op mijn, jouw klote auto gelezen. Ik hou mensen onder de duim, ik ben iemands grootste angst, ik zorg ervoor dat mensen stil worden als ik een ruimte binnen kom. Wat jij geflikt heb, zorgt ervoor dat er naar mij gelachen word, dat kan ik niet gebruiken. Ik heb een fucking status die ik hoog moet houden, als ik wil overleven. Ik doe alles daarvoor, dus als dat betekend dat ik jou moet gebruiken, so be it!. I want them to know, that you are fucking mine and I own you." De laatste zin sist hij met een zwaar accent naar mij, waardoor ik angstig wat dieper in mijn bed probeer te zakken.
"Schiet op, als je snel bent halen we de club nog om 3 uur." "M-maar de clubs sluiten om 1, dan komt er niemand meer binnen." Mijn laatste restje hoop zakt naar mijn tenen, de grijns op Harry zijn gezicht laat zien, dat dat geen probleem is.Met een ruk trekt hij de dekens van mij af en met een gil wil ik ze terug trekken, over mijn haast naakte lichaam. Het enige wat ik draag is een doorschijnend hemdje, ik voel de schaamte alleen maar groeien. Ik zie Harry even naar mij kijken, dankbaar trek ik te dekens over mij heen als hij deze in net zo'n snelle beweging ze weer over mij heen gooit. Zacht hoor ik zeer grove worden uit zijn mond komen en hij knijpt in de rug van zijn neus. "Ik wacht buiten, je hebt 15 minuten."

Hij verdwijnt en dan weet ik mij uit mijn bed te krijgen, het verbaasd mij heel erg dat Liz niet is wakker geworden van de geluiden en boze stemmen, maar ze zal wel diep in slaap zijn.
Twijfelend sta ik voor de kast en besluit een zwarte broek met uiteenlopende pijpen aan de trekken met daar boven een laag uitgesneden shirt. Ik vis een stel bijpassende ballerina's onder mijn bed vandaag en maak mijzelf op. Dan staar ik naar mijzelf, mijn vermoeide ogen zijn gemaskerd door de make-up, het blouse staat mij leuk, maar mijn haar. Ik heb geen tijd om het goed te stijlen en doordat ik deze avond mijn haar gewassen heb en het laten drogen in een knot, zijn mijn natuurlijke krullen hun gang gegaan. Mijn haar is niet langer stijl, maar vol met krullen. Ik besluit dat ik ze best mooi vind en ik ga met mijn handen door mijn haar, ik bevrijd de krullen van elkaar en ik glimlach. Florian zou een hartverzakking krijgen, hij vond dit altijd een onverzorgde haarstijl. Des te meer rede, het nu zo te dragen.
Dan draai ik mij weg van de spiegel en besluit Harry onder ogen te komen.
Het is waarschijnlijk niet wat hij heeft gehoopt qua uiterlijk, maar dat maakt mij niet uit. Ik ga mee, dat vind ik al heel wat.

Voor ik de deur uitstap pak ik mijn cardigan van de stoel en loop naar buiten. Ik zie Harry wachten in de auto en ik klim erin, wetende dat er geen weg terug is.
Maar voor ik iets kan zeggen, trekt Harry mijn cardigan uit mijn handen en gooit deze op de achterbank, "hey". Verontwaardigd kijk ik hem aan, "waarom deed je dat?"
"Omdat je die niet nodig zult hebben," mompelt hij, terwijl zijn ogen mij scannen.
"Jawel, geef terug. " Ik krimp een beetje ineen als hij over mijn heen gaat hangen en mijn linker arm pakt en deze tussen ons in laat zweven, "ik heb dit nodig." Fluistert hij bijna dreigend, doelend op het HS litteken op mijn arm, het geen wat ik juist wilde verbergen. Omdat het litteken nog zo jong is, is het rood en goed zichtbaar. Maar ik besluit dat ik het moet accepteren, want ik heb mijzelf in deze situatie geholpen. Over een paar uur zal dit voorbij zijn en kan ik dit weer vergeten, net zoals al het andere wat ik tot nu toe heb meegemaakt.

"Wat is er met je haar gebeurd?" De vraag verbaasd mij en ik voel hoe ik moet blozen door de ongemakkelijkheid die deze vraag bij mij doet oplaaien. "Dit is mijn natuurlijke haar, ik had geen tijd het te stijlen." Harry zijn wenkbrauwen vliegen omhoog, waardoor ik schrik. Florian kon kwaad worden hierom, als Harry dat ook zou doen, nog bozer zou zijn dan hij al was. "Sorry, ik kan het nog voor je stijlen." Piep ik angstig, serieus bang dat hij mij de auto uit zou sleuren.
"Wat? Je deed je haar expres zo? Elke dag?" Ik knik alleen maar op zijn woorden, de brok in mijn keel terug slikkend.
"Waarom?" "Florian haat mijn krullen, ik ben lelijk met onverzorgd haar." Mijn bekentenis is een fluistering en als ik opkijken naar Harry zie ik iets, wat ik nooit verwacht had te zien. Medelijden, ik zweer het, dat, dat was wat ik even zag in zijn ogen.
"Dus je stijlden je haar altijd, voor hem?" Ik knik, opnieuw. "Waarom?" Ik ben verbaasd door de zelfde vraagstelling, "dat zei ik net. En mensen vinden het lelijk, zijn familie vind het niks, zij hebben allemaal stijl haar. Hij kon echt heel boos worden, het is een routine geworden."
Harry knippert met zijn ogen, ik schrik als zijn hand naar mij toe vliegt. Maar ik ontspan snel als hij mijn haar achter mijn schouders veegt, mij een doordachte blik gevend. "Als hij je dwong het te stijlen, wil ik met liefde je dwingen deze krullen te dragen. Ik ben goed in dwingen, zeg het maar. Want het enige wat deze krullen doen, is jouw nog knapper maken."
Geloof mij, het bloed wat nu naar mijn wangen stroomt is niet door schaamte.

Even echoën zijn woorden in mijn hoofd, het woord liefde lijkt het meest terug te komen. Want ik kan die twee niet samen bedenken, liefde en Harry Edward Styles. Het lijkt iets onmogelijks en iets wat nooit haalbaar is. Zijn woorden zijn lief en haast troostend en ik voel de krullen om mijn gezicht dansen als ik opkijk en mijn gedachtes vrolijker worden.

'Nog knapper. Hij zei echt, nog knapper!'

"Ik zal het overwegen, goed?" Harry geeft een tevreden knikje en gaat goed zitten. Hij start de auto en rijd weg, richting de club.
Nadat we een stuk gereden hebben, vraag ik naar welke club we gaan. Met een grijns kijkt het opzij, "club 666." Na deze woorden richt hij zijn blik weer op de weg en rijd in stilte verder. Ik heb het idee dat Harry er van houdt om in stilte te rijden, want vaak is het stil als we tot nu toe, samen in de auto zitten.
We komen bij de club aan, waar Harry de auto recht voor de deur zet en uitstapt. Ik ben even verbaasd, want hier mag je niet parkeren. Maar ergens in mijn hoofd wordt er geroepen dat ik hier met Harry te maken heb en hij zich nooit aan de regels lijkt te houden.

Met kracht trekt hij de autodeur open en ik wil uitstappen, maar voordat ik dat kan doen, houdt hij mij tegen. "Ik wil van je horen hoe jij je gaat gedragen vanavond." "Vannacht zul je je bedoelen." Ik zie dat hij zijn ogen iets samen knijpt, ik schraap snel mijn keel en besef dat mijn gedrag nu het tegenovergestelde is van wat hij wil. Even denk ik na, over zijn exacte woorden eerder vannacht.
"Ik ga op je schoot zitten en ben een braaf meisje." Ik geef hem een lieve glimlach, iets wat ik mij niet kan herinneren, dat ik dat vaak bij hem gedaan heb. Maar mijn glimlach word iets groter, als hij tot mij verbazing, deze met een glimlach terug beantwoord.
"Goed, dan kunnen we gaan." Hij pakt mijn hand zonder vragen en helpt mij de auto uit.

Bij de deur zegt hij geen woord tegen de uitsmijter en het enige wat hij doet is zijn of mijn autosleutels naar hem toe gooien en laat de deur voor hem openen. Blijkbaar doet hij dit vaker en is het heel normaal, want de uitsmijter knikt en laat ons binnen.
Binnen gaan we naar de afgesloten kamer, waar we elkaar eerder tegen gekomen zijn. Hij word enthousiast, dronken of beleeft begroet. Harry kiest precies wie hij wel en niet terug begroet, terwijl hij naar binnen loop richting de bank. De bank waar hij de vorige keer op gestrekt lag, met een rok om zijn middel. Er zitten 3 mannen op de bank, ze zijn bezig met een kaart spel. Geld, wapens en drugs liggen er op de tafel, maar Harry boeit het niet wat ze aan het doen zijn. Hij gaat voor 1 van de mannen staat, ik verschuil mij een beetje achter hem.
"Als je weet wat goed voor je is, rot je heel snel op." De man voor hem kijkt hem schuchter aan, "we zijn bezig met een spel man." Ik bijt op mijn onderlip, wetende dat het niet slim is zo tegen Harry terug te praten. Ik vind het idioot dat dat niet kan, maar zo is het nu eenmaal. Ik ben er nog niet achter, wat, hoe of wie hem zo verbitterd heeft. Maar ik zie al aan zijn schouders, die iets breder lijken te worden, dat het mis is. Ik kan amper Harry zijn bewegingen bij houden, maar binnen een second grist hij 1 van de wapens van de tafel en vuurt. Ik geef een gil, maar mijn gil wordt overstemd door de brul van de man. Een kogel doorboort de voet van de man voor ons, ik zie hoe zijn schoen aan flarden ligt en ik knijp mijn ogen dicht, om er niet langer naar te hoeven kijken. Ik mag een zuster zijn, maar ik ben niet gewend dat met geweld zulke dingen gebeuren voor mijn ogen.
"Breng hem weg," beveelt Harry tegen de andere 2 die geschokt op de bank zitten. Maar voor ze hem weg kunnen slepen, houdt Harry hem nog even tegen. "Ik stel mijn vraag geen tweede keer, onthoud dat." Ik zie de man knikken, terwijl er zweetdruppels van zijn voorhoofd rollen en hij zijn tranen probeert te bedingen. Hij word door zijn vrienden of maten de ruimte uit gesleept, waar de rest gewoon door is gegaan met hun ding. Ikzelf ben nogal geschokt door wat er zonet gebeurd is en ik word met mijn neus keihard op het feit gedrukt hoe donker Harry is.
Ik ga dan ook zwijgend op zijn schoot zitten met trillende handen, een klein stukje van hem af. Maar Harry zijn handen krullen om mijn heupen en met een ruk, word ik dicht tegen hem aan geduwd. Het duurt een tijd voor ik stop met trillen en ik doe mijn best Harry het niet te laten merken.
Gedurende de avond ben ik stil, ik laat mensen opmerkingen over mij maken, naar mij kijken en laat Harry mij aanraken. Met aanraken doel ik op zijn vinger zie geregeld over mijn bovenbeen tekent. Ik hoor verhalen over 'klussen, ' vragen aan Harry of hij nog speciale opdrachten heeft gedaan. Maar Harry heeft duidelijk laten blijken, dat vanavond geen avond is voor zaken of verhalen. Harry negeert mij verder compleet, maar hij laat geen gemene opmerkingen mijn kant op komen.

"Ik hoorde dat je buitengesloten was mate, dat moet klote zijn geweest." Mijn ogen flitsen naar een jongen die net binnen is komen lopen en naast Harry neer ploft. Ik voel hoe Harry moet lachen en hij knikt, "ja, ik had een klein oponthoud."
"Vertel eens, ik hoorde een gerucht gaan dat het 2 vrouwen waren. Heb je weer eens je dick in iets verrot gestopt?" Mijn hoofd vliegt naar de zijkant, naar hem toe. Voor ik mijn mond open kan doen, voel ik hoe Harry zijn hand hard in mijn been knijpt, "ze hebben betaald voor hun zonde. Deze dame is het lastigst, maar ik heb haar redelijk getemd vanavond."
Opeens kijkt iedereen mij aan, althans zo voelt het. Alsof iedereen eindelijk antwoord heeft op de vraag, wie ik ben, wat ik hier deed. Harry laat mijn been los, waarop ik boos wat van hem af probeer te zitten. "Geef mijn glas aan," zijn vraag is simpel, maar het effect is groots. Hij heeft zijn moment af gewacht, zijn kaarten gespeeld en hij heeft gewonnen. Door zijn simpele vraag heb ik met mijn dominante linkerhand het glas van tafel gepakt, terwijl ik nog aandachtig aangekeken werd.
"Fuck man, je hebt haar gemerkt." Ik kijk Harry aan, terwijl ik hem het glas geef. Harry zijn ogen zijn niet op de mijne gericht, maar op mijn wangen. "Ja, ze zal mij altijd blijven herinneren."
Dan draait hij even zijn glas rond en neemt een grote slok, waarna hij mij van zijn schoot duwt en gaat staan. Zijn hand die om de mijne sluit voelt stevig rond mijn pols en ik laat mij mee trekken door de mensen. Zeer verbaasd door deze verandering, maar lang heb ik niet om mijn gedachtes hierover te laten gaan.
Hij trekt mij mee naar buiten, naar de steeg van de club. Er staan een man en een vrouw, flirtend tegen elkaar aan. Maar Harry blaft hard door de nacht heen, richting het stel. "Fuck off!" Ze bekijken tegen wie ze het zouden moeten opnemen en besluiten voor de veilige optie te gaan en nemen de benen.

Ik hap naar adem als mijn rug hard in aanraking komt met de stenen muur, die koud aanvoelt tegen de stof van mijn blouse.
"Waarom is het niet genoeg? Waarom blijven mijn handen jeuken ook al zag ik dat je wel kon janken?" Hij schreeuwt tegen mij, maar ik denk, dat het eerder tegen zichzelf is.
Zijn hand grijpt in mijn krullen en hij rukt mijn hoofd naar achteren, mijn ogen zien de sterren aan de hemel en ik probeer mij heel hard te focussen op een knipperend lichtje dat een vliegtuig moet zijn.
"Ik wil je straffen, op mijn manier. God, ik zou je willen folteren." Ik voel hoe mijn adem stokt bij dat idee, ik denk niet dat ik dat aan zou kunnen.
"Ik zou je moeten opsluiten, martelen of erger." Ik voel hoe hij met een stap zijn lichaam tegen de mijne drukt en ik voel hoe hard zijn heupen tegen mij aandrukken. Zijn borst komt tegen mij aan en ik sla een kreetje als hij hard en met geforseerde kracht onze lippen samen brengt.

Zijn kus is ruw, lustig en vol haat. Ik wist niet dat je met haat kon kussen, maar niets is minder waar. Snakkend naar adem en pijn open ik mijn mond als hij met zijn tanden in mijn lip bijt, waarna ik voel hoe zijn tong bij mij naar binnen glijd. Hij is dominant en ik durf amper mee te bewegen in de kus. Ik voel, hoe zijn penis in zijn broek groter word, hoe het bloed daar ongetwijfeld naar toe word gepompt. Maar ik ben niet zeker, of dit mij veracht of mij meer banger maakt dan ik al ben.
Naar adem snakkend laat hij mij uiteindelijk los en verbreekt de kus, mij woedend aankijkend.

"Je gaat opnieuw met mij mee naar huis, Honey."

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    1) OMG die foto!!!



    2) Hoe komt die in haar slaapkamer? Want hoe creep is dat? (Ik slaap naast het raam en ik heb toch eventjes het raam dichtgemaakt om ongewenste gasten buiten te houden.)

    3) Harry, was dat nu eigenlijk echt nodig om haar zo letterlijk een litteken van je naam te geven? Wat bereik je daar nu mee?

    4) Oh hell yeah samen met hem naar huis, dat zal daar weer gaan stuiven. Zeker na die kus.

    Tjah El hoe zou het komen dat die ene club open blijft tot 3u, Harry er zo maar binnen kan, hij zijn wagen overal mag parkeren...

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen