Bill POV.

Wanneer Connie die avond, na een zware dag, in slaap is gevallen legt Tom z'n armen om mij heen.

"Dit was een vreselijke dag," zegt hij zachtjes.

"Ik weet het," zeg ik en ik draai mij in z'n armen om.

"Je vindt het niet erg dat we straks met drie kinderen in huis wonen?" Vraagt Tom.

"Natuurlijk niet. Ik houd ook van Connie. Alleen, hoe is het geregeld?" Vraag ik voorzichtig en Tom z'n ogen worden groot.

"Ik, ik weet het niet. Karin zou iets regelen, maar ik weet niet of ze daar al aan toe was gekomen," zegt Tom en ik zie de paniek op zijn gezicht. Dit was zeker niet mijn bedoeling.

"Tom, Tom, kalmeer, als ze iets zou regelen zou ze dat vast zo snel mogelijk hebben gedaan. Ze had altijd het beste met Connie voor en dat was voor Connie belangrijk," zeg ik en Tom knikt langzaam.

"Ik hoop dat je gelijk hebt," zegt Tom en ik ga met mijn hand over z'n wang.

"Het komt goed Tom," zeg ik zachtjes waarna ik hem weer dicht tegen mij aantrek.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh arme Connie en Tom
    Hopelijk blijven ze nu wel bij elkaar

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Laten we duimen dat, dat gebeurt en dat Connie niet (tijdelijk) weg moet.

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen