Bill POV.

Wanneer de ochtend is aangebroken ga ik gelijk naar de kamer van Michael toe, waar Jasper met z'n benen over Michael heen is gaan liggen en ik lach even. "Jongens, wakker worden," zeg ik en gelijk gaan hun ogen open en kijken ze op. "Hebben jullie vannacht wel geslapen?" Vraag ik dan, want normaal is Michael al eerder wakker.

"Nee papa," zegt Michael, maar ergens geloof ik mijn zoon niet, maar ik zal het er maar bij laten. Z'n beste vriend blijft tenslotte niet elke nacht slapen, daarnaast was dit een noodgeval. Zonder noodgevallen was Jasper pas over een paar jaar voor het eerst blijven logeren.

"Kom, je moet jullie moeten jullie aankleden," zeg ik tegen de jongens waarna ze gelijk opkijken.

"Okay," zeggen ze tegelijkertijd.

"Alleen ik hier geen kleren," zegt Jasper.

"Je mag wel iets van Michael aan," zeg ik dan, want of we het kledingstuk nu een keer terugkrijgen of niet maakt niet uit. Wij hebben geld genoeg en ik heb zo het idee dat Jasper z'n ouders erg hard moeten werken om überhaupt rond te kunnen komen.

Ik open dan de kast en zie al gelijk wat kleding dat Michael toch nooit draagt, want hij heeft eigenlijk gewoon te veel om alles te kunnen dragen. "Hier, dit mag jij wel aan, en deze onderbroek," zeg ik waarna ik ook kleding voor Michael klaar leg. "Als jullie hulp nodig hebben sta ik voor de deur," zeg ik waarna ik de kamer uitloop.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh oh oh

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen