Tom POV.

De volgende dag is het voor Bill z'n ouders al vroeg tijd om te vertrekken. "We beloven echt open te staan voor de excuses van jouw ouders," zegt Bill z'n moeder dan tegen mij.

"Dank u, dat stel ik zeer op prijs," zeg ik en ik geef Bill z'n moeder een knuffel.

"Het is trouwens je jongen. U hoef je mij niet te noemen," zegt ze met een lach.

"Sorry, ik wou gewoon beleefd zijn," zeg ik.

"Nergens voor nodig. Je bent tenslotte een deel van onze familie," zegt ze en ik knik dankbaar waarna ze daadwerkelijk vertrekken en ik leg mijn arm om Bill heen.

"Dat is ook weer gebeurt," zeg ik en Bill knikt.

"Waarom luisteren we niet gewoon naar mijn ouders? Laten we trouwen," zeg ik dan in een opwelling, ook al meen ik het wel. Ik zou het graag willen.

"Tom, nee, ik, ik ben nog niet klaar voor een huwelijk, sorry," zegt Bill zachtjes.

"Het geeft niet. Vergeet dat ik het gezegd heb," zeg ik gelijk.

"Ben je nu boos?" Vraagt Bill onzeker.

"Nee, helemaal niet," zeg ik en ik neem Bill in mijn armen. Het zal ooit wel gebeuren, maar wel pas wanneer Bill er ook aan toe is. Ik respecteer wat hij wilt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom is echt te beste
    Bij respecteer Bill echt

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen