Bill POV.

Wanneer Mart z'n flesje op heeft pak ik hem weer bij Florine weg. "Nee!" Roept Florine.

"Lieverd, Mart moet nu naar z'n bedje en Martinus ook zo," zeg ik.

"Nee!" Roept Florine waarna ze begint te huilen.

"Kom Tom," zeg ik en Tom knikt zodat we de tweeling naar hun bedjes kunnen brengen en daarna loop ik terug naar Florine. "Het kan gewoon niet dat je de hele dag bij je broertjes bent. Nu nog niet," zeg ik, want ik weet dat de jongens dan nooit genoeg slaap zouden krijgen. Florine kan misschien een kwartier in stilte naar haar broertjes kijken, maar langer dan dat zal nooit lukken, dat is gewoon een feit.

"Neeeeeeeeeeeeeeeee," blijft ze huilen en ik schud met mijn hoofd. Ik snap dat ze gek is op d'r broertjes, wie is er niet gek op de jongens? Alleen ze moet leren begrijpen dat het gewoon niet altijd kan.

"Kom je spelen?" Vraagt Dafne ineens vanachter mij.

"Nee!" Roept Florine gelijk en ik hoor Dafne slikken.

"Ze wilt helemaal niet meer met ons spelen," zegt Dafne verdrietig.

"Dat komt wel weer," zeg ik dan tegen haar.

"Nee, ze geeft nu alleen nog maar om de baby's!" Roept Dafne waarna ze wegrent en ik zucht even. Al dit gedoe had ik even niet voorzien.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Lekker zooitje 🤣

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen