De groep van vijf avonturiers had de oude kroeg in Ardglass in de vroege ochtend verlaten. Tot alle verwachtingen van Raven in waren ze deze ochtend al met vijf personen. Het was toeval dat ze de kleine Zalric en Loraine betrapt had de vorige avond op het stelen van het geld van enkele kroeggenoten, anders had de groep al uit twee personen minder bestaan. Of ze veel had aan het tweetal wist ze niet en ergens had ze ook twijfels of ze er wijs aan had gedaan om het tweetal mee te nemen. Had ze er niet wijzer aangedaan om de twee uit te leveren en een eventuele beloning te vangen voor het uitleveren van twee dieven. Ze twijfelde er niet over dat het tweetal professionals waren. Niemand had hen immers betrapt. Zelfs Velmik niet, totdat ze hem erop geattendeerd had. Zouden Zalric en Loraine deze zoektocht naar deze zogenaamde duivel niet moeilijker maken? Raven had namelijk het sterke vermoeden dat ze als een soort babysitter op beide personen moest letten en dat kon ze zeker niet gebruiken met het vage verhaal wat ze had gelezen in de ontvangen brief. Uiteraard was daar Velmik die een oogje op de twee kon houden, maar hij was haar bodyguard en zou dan ook haar moeten beschermen.
Tevens was de groep deze ochtend vergezeld door Dayella. Opnieuw was het iets waar Raven niet op gerekend had. Ze had overwogen contact te zoeken met de blonde Cleric door het medaillon die ze ooit ontvangen had van Dayella. Na lang nagedacht te hebben had ze besloten niet de hulp van Dayella te gebruiken, maar het was Velmik die haar uiteindelijk op andere gedachten had gebracht.
"Laten we haar anders ontmoeten bij het centrale kruispunt in Svalich Woods. Dan heb je nog enkele uren de tijd om je voor te bereiden. Ik weet dat je immers in de ochtend niet te genieten bent en haar aanwezigheid aan de ontbijttafel maakt je niet vrolijker." klonken de woorden van Velmik van de vorige avond door haar hoofd.
Tot haar frustratie was de jongedame deze ochtend toch aan de ontbijttafel verschenen, maar hoe zeer ze ook een hekel had aan Dayella, ze was toch blij met de aanwezigheid van de Cleric. Dayella was iemand die prima voor haarzelf kon zorgen, maar ook zeker andere goed wist te beschermen. Het was iemand die veel strijdervaring had en nooit leek op te geven. Al had Raven over dat laatste twijfels gekregen. Ze herkende Dayella niet meer zoals ze vroeger was.

"Bewaar je nog iets voor ons Zalric?" lachte Loraine naar haar kleine compagnon, die zijn mond vol had gepropt met stukken brood wat de groep had meegekregen van de kroegeigenaar.
"We hebben meer dan genoeg." mompelde de Halfling met zijn mond vol. Blijkbaar zat zijn mond nog niet vol genoeg, want hij wist nog twee extra happen weg te werken. Vermoedelijk uit angst dat Loraine zijn stuk brood zou afpakken.
"We hebben serieus net ontbeten." zuchtte Loraine, maar ze kreeg antwoord van Zalric. Hij haalde enkel zijn schouders op en propte het laatste stuk brood erbij in zijn mond. De kans was groot dat hij antwoord had willen geven, maar daar niet toe in staat was geweest doordat zijn mond vol zat met stukken brood. Hij graaide alweer verder in zijn tas en leek opzoek te zijn naar een nieuwe snack voor onderweg.
"Zalric, serieus. Was het ontbijt van net niet voldoende?" vroeg Loraine op een iets strengere toon nu richting haar vriend.
"Het ontbijt was zeker voldoende, maar we zijn al een tijdje onderweg en het is nog tijd voor een lunch, dus ik dacht eraan om een brunch te nemen onderweg." Uit zijn tas was een nieuw stuk brood tevoorschijn gekomen. Hij stond op het punt om een flinke hap te nemen, toen Loraine naar hem toe boog en in zijn oor begon te fluisteren.
"Niet om het één of ander, maar je ziet er super charmant uit als je eet. Dat weet je toch?" Het sarcasme droop van haar stem af terwijl ze verder sprak. "Ik zag wel hoe je vanochtend naar die Dayella keek en ik durfde te zweren dat ze bloosde toen ze je zag staren. Alleen betwijfel ik of deze gevoelens voor je zou houden als je je als een varken blijft gedragen."
Haar list leek direct te werken. Zalric stopte het brood weer terug in zijn rugzak. Veegde een paar keer een hand door zijn haren en keek even schuin achterom naar Dayella. De blondine liep stilletjes naast Raven en keer plotseling in de richting van Loraine en Zalric. De Halfling draaide zichzelf snel om en maakte zichzelf breder waarna hij verder liep.

In de kroeg had het erop geleken dat Raven haarzelf als een leidster zag in de groep, maar buiten de kroeg onderweg naar Salvich Woods leek het veel meer op dat het de bronzen Dragonborn Velmik was die de leiding had over de groep. Hij was degene die in zijn eentje vooropliep en de route bepaalde die de groep moest nemen. Tevens was hij het die had besloten dat Raven en Dayella achteraan zouden lopen en dat Loraine en Zalric tussen hen in zou lopen. Nadat Zalric had beweerd een ochtendwandeling te willen maken, terwijl de Halfling duidelijk leek te liegen, was hij er nog altijd niet van overtuigd dat hij de twee dieven kon vertrouwen. Hij geloofde dat ze elk moment weg zouden kunnen rennen, ondanks dat ze hadden beweerd vrijwillig mee te willen gaan aan Dayella.
Velmik hoopte op een stille tocht. Zo gingen immers de meesten tochten die hij doorstond met Raven, maar het nieuwe gezelschap had duidelijk een lossere tong dan Raven en Velmik. Dayella leek de stilte ook meer te waarderen, maar het waren Loraine en Zalric die voortdurend aan het praten leken te zijn. Ze speculeerde samen over Barovia en na enige tijd leek het erop dat Velmik in een levende hel terecht was gekomen. De Bard had haar lute erbij gepakt en begon enkele melodieën te spelen. Alsof dat nog niet erg genoeg was begon Zalric nog te zingen en het werd iedereen duidelijk waarom de vorige avond alleen Loraine had opgetreden. Een duo zat er duidelijk niet in voor de twee. Loraine deed er wijs aan om een soloartiest te blijven.

De groep had er een flinke wandeling opzitten. De zon had haar lange tijd boven de boomtoppen alweer gehad en verdween alweer langzaam aan de horizon. De groep was gearriveerd bok de centrale kruising in Svalich Woods, maar de reis had langer geduurd dan dat Velmik had gehoopt. De vele plaspauzes van Zalric had voor veel vertraging gezorgd en niet te vergeten zijn lunch en een zogenaamde 'tweede lunch'. De Dragonborn maakte zichzelf geen zorgen om in de nacht door het bos te dwalen, maar hij had wederom deze dag zijn twijfels over Loraine en Zalric.
"Ik stel voor dat we een kamp gaan opstellen." sprak Velmik. Hij leek zijn aandacht gefocust te hebben op Raven. De vrouw gaf een kort knikje en inspecteerde de omgeving een keer grondig. De groep maakte henzelf klaar voor de nacht en Dayella had aangeboden de eerste wacht op haar te nemen deze nacht. Het was uiterst stil in het bos en nergens leek er een teken van leven te zijn al werd het wachthouden er niet makkelijker op voor Dayella, toen er langzaam een mysterieuze mist leek te ontstaan in het bos.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    De Bard had haar lute erbij gepakt en begon enkele melodieën te spelen. Alsof dat nog niet erg genoeg was begon Zalric nog te zingen en het werd iedereen duidelijk waarom de vorige avond alleen Loraine had opgetreden. Een duo zat er duidelijk niet in voor de twee. Loraine deed er wijs aan om een soloartiest te blijven.
    Rip. Failed performance check?

    toen er langzaam een mysterieuze mist leek te ontstaan in het bos.
    Here we go

    1 week geleden
    • VexAhlia

      Rip. Failed performance check?

      Ik denk dat we blij mochten zijn dat het geen natural one was is elk geval.
      Als je het een leuk idee lijkt kan ik soms wel bij sommige stukjes de roll benoemen?

      1 week geleden
    • Samanthablaze

      Lijkt me zeker interessant! Kan me alleen ook wel voorstellen dat dat de flow van het verhaal doorbreekt...

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen