Bill POV.

Inmiddels zijn alle meubels verkocht, waardoor we een deel van de ziekenhuiskosten hebben kunnen betalen, maar we zijn er helaas nog niet. De zorgen over de rekening zijn nog groot. "Bij de reddingsbrigade werken verdient niet zoveel. Jij mag dat wel blijven doen hoor, want ik zie dat jij er plezier aan hebt, maar voor mij was het eigenlijk een zomerbaantje, dus ik zou graag gaan doen wat ik in Duitsland deed," zeg ik.

"Dat is toch geen probleem. Als je, je daar beter bij voelt dan moet je dat doen," zegt Tom.

"Zeker?" Vraag ik onzeker.

"Natuurlijk en als dat helpt om extra te verdienen is dat ook fijn met de afbetaling die we nog bij het ziekenhuis hebben," zegt Tom.

"Precies," zeg ik en Tom glimlacht even waarna Brenda begint te huilen. "De plicht roept," zeg ik waarna ik naar onze dochter toeloop en haar voorzichtig optil. "Papa is er weer hoor lieverd," zeg ik waarna ik met haar naar de keuken loop om haar flesje klaar te maken waarna ik met haar op de bank ga zitten. "Oh, jij mag het ook doen hoor," zeg ik tegen Tom.

"Nee hoor, dat hoeft niet. Ga je gang," zegt Tom en ik knik even waarna ik Brenda haar flesje geef. Ze is al een heel stuk gegroeid, maar dat zal voorlopig ook wel zo blijven gaan.


Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig gaat langzaam de goede kant op

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen