Tom POV.

Na een half uur lijkt het dat de kinderen al wat meer gewend zijn aan mijn ouders, dus dat is een goed teken. "Ga maar gewoon spelen hoor lieverds," zeg ik dan tegen de meiden en ze knikken waarna ze weglopen en ik kijk naar mijn ouders.

"Hoe gaat het met Connie?" Vraagt mijn moeder dan.

"Het is zwaar, maar ze gaat er heel sterk mee om. Misschien beseft ze het nog niet helemaal, maar het komt wel goed. Ze heeft mij en Bill gelukkig," zeg ik en mijn moeder knikt.

"Daarmee mag ze van geluk spreken inderdaad. Aan liefde zal ze niet tekort komen bij jullie," zegt mijn moeder.

"Nee, dat zeker niet," zeg ik en ik glimlach even naar Bill.

"Ik ben blij dat het goed lijkt te gaan. Je vader en ik maakte ons best wel wat zorgen toen we het nieuws hoorde," zegt mijn moeder.

"Dat had echt niet gehoeven. Bill en ik hebben het onder controle en ook al was Karin een soort van vriendin voor ons geworden, we kunnen er zelf mee omgaan. We focussen ons ook voornamelijk op Connie, dat is denk ik het belangrijkste," zeg ik, want zo staan Bill en ik erin. Voor Connie is het, het ergst.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wel goed hoe ze het doen
    En lieve ouders!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen