Bill POV.

Wanneer Tom daadwerkelijk is vertrokken zucht ik even. Ik had niet verwacht dat ik kerst op een leuke manier kon vieren met iemand anders dan Lars en de kinderen. Als mijn hart niet al was vergeven, dan had Tom een goede kans. Gelijk schud ik mijn hoofd, waarna ik de deur open hoor gaan. Nu Lars z'n sleutel wel weer heeft blijft hij hem blijkbaar toch gebruiken.

"Papa!" Roept Wess en ik krijg gelijk een knuffel van mijn oudste zoon.

"Hey lieverd, hoe was het bij opa en oma?" Vraag ik.

"Heel leuk papa," zegt Wess vrolijk en ik glimlach even, waarna ik Rogier optil om hem ook even te knuffelen waarna ik naar Lars kijk.

"Ik ga maar weer," zegt Lars.

"Je hoeft niet gelijk weer te vertrekken," zeg ik zachtjes.

"Dat moet wel, jij en ik zijn niks meer," zegt Lars.

"Kom op Lars. Ik heb één fout gemaakt, één, dat kan je toch wel vergeven?" Vraag ik.

"Je bent vreemdgegaan en hebt daar maandenlang over gelogen! Je hebt mij doen geloven dat Laurina mijn dochter was! Ik was zo blij toen ze werd geboren, ik hield gelijk van haar en nu heb jij mijn hart dubbel gebroken! Ik noem dat allemaal geen één fout meer!" Roept Lars kwaad en Rogier begint te huilen en Wess heeft z'n handen op z'n oren gelegd en rent nu naar boven.

Reacties (1)

  • Luckey

    Zo Lars !! Kan het even wat minder!
    Snap je boosheid maar je kinderen staan er bij

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen