Bill POV.

"Kan het wat minder Lars. Je mag kwaad op mij zijn, dat heb ik ook verdient, maar schreeuw niet met de kinderen erbij," zeg ik dan.

"Sorry, ik ga wel naar Wess toe," zegt Lars, maar ik schud mijn hoofd.

"Ik regel het. Ga nu maar Lars, voordat er nog meer wordt geschreeuwd," zeg ik en ik druk een kus op Rogier z'n wangetje, waarna Lars toch vertrekt. "Kom, we gaan even naar jouw oudere broer," zeg ik tegen Rogier, waarna ik met hem naar boven loop, en vlak voordat ik Wess z'n kamer in loop zet ik Rogier op de grond. "Wess?" Vraag ik zachtjes waarna ik naast hem ga zitten.

"Ik wil jullie niet kwijt," snikt hij.

"Maar lieverd, je raakt geen van ons beiden kwijt. Lars en ik blijven voor altijd jouw papa's," zeg ik en of hij en ik nu weer terug samen komen of niet, we zouden de tijd met onze twee zoons eerlijk verdelen. Ik snap dat ze zich rot voelen door de situatie en als het aan mij ligt zouden Lars en ik alsnog samen verdergaan, maar ik krijg steeds meer het idee dat Lars dat totaal niet wilt.

"Ik wil jullie samen," snikt Wess dan.

"Ik snap het lieverd. Het spijt me echt heel erg," zeg ik zachtjers terwijl ik mijn zoon dicht tegen mij aanhoudt. Ik moet maar snel met Lars praten zodat de kinderen vanzelf gaan beseffen dat ze niet bang hoeven te zijn één van ons kwijt te raken. Ze wennen wel aan de hele situatie, hoop ik.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme kids
    Bill is fout maar Lars nu ook
    Nu maakt hij ze bang

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen