Tom POV.

Vandaag hebben we Lucas maar uitgenodigd, want we moeten toch met hem bespreken wat we gaan doen. "Hopelijk vindt hij het niet erg om het weer op een andere manier te gaan doen," zeg ik.

"Dat hoop ik ook. Het is afwachten hoe hij erop reageert," zegt Bill en ik knik even.

"Daar heb je gelijk in. Maar er is nu eenmaal niks aan te doen," zeg ik.

"Dat zeker. Op dit moment is het eerlijker om het eerlijk te doen," zegt Bill en ik knik, waarna de bel al gaat. "Ik ga wel," zegt Bill en ik knik en even later komt hij terug, gevolgd door Lucas.

"Hey, fijn dat je kon komen. Laten we gaan zitten," zeg ik, waarna we plaatsnemen op de bank.

"Dat klinkt allemaal nogal serieus," zegt hij en ik knik even.

"Bill en ik hebben een pil, waardoor we gewoon tijdens de maandelijkse periode voor de kinderen kunenn zorgen. Ik snap dat het anders wordt, maar we dachten weer over te kunnen gaan naar het weekend," zeg ik.

"Okay," zegt Lucas zachtjes.

"En we begrijpen ook als je een bepaalde band met onze andere kinderen hebt opgebouwd, dus als je hen af en toe wilt zien, of iets met ze wilt ondernemen is ook okay," zeg ik dan, want Bill en ik zijn niet zo harteloos dat Lucas straks ineens de andere kinderen niet meer ziet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    En meneer heeft zich bewezen
    Na alles

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen