Foto bij 21

roller coaster 2

"Ik denk dat het tijd word om weer eens naar buiten te gaan, ga naar je huis, ga naar Liz. Het maakt mij niet uit, maar ik wil je hier niet hebben." De strenge stem van mijn moeder galmt door de voorkamer van het huis heen. Ik kijk op, scheur mijn blik uit het raam waar ik doelloos naar buiten aan het staren was.
"Wat? Maar.." Ze maakt een klein knikje met haar hoofd, "nee. Ik wil dat je iets gaat doen. Je bent hier al weken of beter gezegd al maanden, dit is de 3e maand. Je hebt geen werk, je hebt een huis die nog lang niet af is en boven al." Ze kijkt mij nu streng aan, zoals alleen moeders dat kunnen. "Je hebt Liz al weken niet gesproken, je ontwijkt dat lieve kind."

Ik bijt pijnzend op mijn lip, ik weet dat mijn moeder ergens gelijk heeft. Maar ik ben zo bang, dat Liz verder in de shit komt als ik terug keer. Het zit mij niet lekker dat Harry haar misbruikt om bij mij te komen, ziek is het gewoon. Maar mag ik toelaten dat hij onze vriendschap verspest?
"Oké, ik zoek haar op. Ik weet dat donderdag haar vrije dag is." Mijn moeder zet een glimlach op een kijkt tevreden, "als je terug hierheen komt, wil ik je niet eerder zien dan 21.00 uur." Lachend sta ik op en pak een stel vrolijke en nete kleding uit de kast, het word buiten steeds kouder dus ik besluit een dunne trui aan te trekken.

Rond 1 uur in de middag sta ik voor Liz haar deur, waar ik aanbel. Dat doe ik nooit, maar omdat we elkaar zo lang niet gezien hebben, lijkt het mij wel zo netjes. Als ze open doet, zie ik haar verbaasde blik. Maar die blik veranderd langzaam en dan kijkt ze mij woedend aan. "Jij! Hoe haal je het in je hoofd mij uit je leven te gooien? Luxe heeft mij alles verteld, dus verzin maar geen smoesjes."
"Sorry! Ik wilde niet dat hij je pijn zou doen, sorry!" Een beetje paniekerig kijk ik naar Liz, want ze is echt kwaad.
Een paar tellen kijken wij elkaar zwijgend aan, maar langzaam veranderd haar blik. "Hij is hier niet meer geweest, Walter heeft een extra slot op de deur gemaakt." Ik geef haar een waterige glimlach, "dat is slim van hem." Dan uit het niets vliegt ze op mij af en drukt mij haast fijn, Liz is altijd een sterk persoon geweest. "Oef, ja, ja, ik hou ook van jou. Alsjeblieft Liz, je plet me." Lachend laat ze mij los, terwijl ze mij mee naar binnen trekt.

We drinken uitgebreid thee en besluiten dat wij deze middag en avond iets leuks moeten doen, dus maken wij een planning. We gaan winkelen, dineren en verder winkelen. We maken een lijst van winkels waar we heen willen en besluiten de luxe winkels voor na het eten te bewaren. "Het is tenslotte koop avond en ik wil zo graag de nieuwe herfst collectie van Ralph Lauren zien!" Zegt Liz opgewekt, terwijl ik met een pesterig lachje haar aankijk. "Daar hebben we toch helemaal geen geld voor, kom op zeg." Met een sluwe grijns wiebelt ze met haar wenkbrauwen, "je moest eens weten wat er in mijn oude sok onder het matras zit."

"Gaat Walter ook mee?" Liz kijkt op van het magazine wat ze al enige tijd bekijkt, "nee. Hij heeft vandaag een belangrijke zaak. Dus hij zal vandaag niet langskomen, maar dat is prima. Heb ik je helemaal voor mij alleen." Ze verteld verder over dat hij de laatste drie weken druk is geweest met bepaalde zaken waar hij weinig over kwijt kan, maar dat het voor zijn carrière geweldig zou zijn als hij ze wint.
"Nou laten we dan maar duimen voor hem, dat hij de vloer mag aanvegen met de rest."
"Ja, maar hij was er erg zelfverzekerd over. Dus ik hoop maar dat het ook zo is, ik heb hem nog nooit boos gezien. Dat hoeft ook niet." Grijnzend kijk ik haar aan, "nee? Geen mad Daddy?" Ze grijnst terug en schud haar hoofd, "nee bedankt," luid liz haar antwoord.
Dan slaat ze het tijdschrift dicht en besluit dat het tijd is om te gaan.

In Liz haar auto vertrekken we naar de stad waar de een goede en betaalbare plek weten te vinden om de auto kwijt te kunnen, vol enthousiasme vertrekken we naar Oxford Street. Waar ik met veel enthousiasme Liz de Zara in trek, ik vind vak de collecties daar prachtig. De broekpakken in alle kleuren en met de leukste patronen erop, de nieuwe dunnen truien en colberts die weer binnen zijn gekomen en hebberig kijk ik naar een veelkleurig blouseje.

Met handen vol gaan we richting de paskamers waar we elke kledingstuk passen en al ruim een uur in de Zara zijn, voor we ieder met een dikke tas vol, weg gaan.
Na De H&M, The Sting, Pull and Bear en te TopShop gaan we eten in een Japans restaurantje waar we ieder een bowl Ramen bestellen en deze slurpend verorberen.
Liz verteld over de tijd dat we elkaar niet gezien hebben en dat Walter vaak is blijven slapen, zo vaak, dat hij haast bij haar inwoont. "Het is vreemd, nog nooit heb ik zo iets gevoeld bij een man. Meestal ben ik ze snel zat of zijn ze mij al heel snel zat en kunnen ze mij niet meer uitstaan. Maar Walter is anders, hij slikt mijn vervelende gedrag, lacht om mijn grapjes, ook al zijn ze stom."
Ik weet niet of het jaloezie is dat door mij heen trekt, maar ergens klinkt Walter te mooi om waard te zijn. Hij heeft geen verleden, alles lijkt perfect. "Maar je hebt zijn ouders niet ontmoet? Je komt nooit bij hem thuis?" Ze haalt haar schouders op als ze een hap ei neemt, "nee, maar we hebben daar ook helemaal geen behoefte aan."
Ik schud mijn hoofd en probeer mijn negatieve gedachtes weg te zetten, weken geleden was ik nog dol op hem en nu opeens niet? Er kan veel gebeuren in een paar weken, dus ik moet niet zo zeuren. Liz doorbreekt mijn gepeins en vind het de hoogste tijd worden om naar Bond Street te gaan, waar ze de duurste merken hebben.

"Holy Shit, hoe kan iemand nu 1.250 pond voor een nek sjaaltje over hebben, het is nog eens niks ook." We staat gebogen over een sjaaltje van Gucci, die we vol bewondering bekijken. "Wel, als ik het geld had..." Liz zucht diep en ik haal mijn schouders op, "ik betwijfel of we dat dan hadden gedaan." "Nou echt wel, als ik erin zwom? Dan had ik nu die sjaal, deze tas en dit paar prachtige instappers gekocht."
Het kost mij moeite de kwijlende Liz van de schoenen weg te sleuren en dan gaan mijn ekster ogen glimmen als we verder de straat in lopen. "O! Cartier! Ik wil daar kijken, kom." Volgens Liz moet ik mijn enthousiasme verbergen, ze is bang dat ze ons anders zo de winkel weer uit trappen. Er zijn nog 3 ander in de winkel en de winkeleigenaar is een oude man, die ons glimlachend begroet. "Een oude man in de 60 en hij draagt betere kleding dan ons," sist Liz in mijn oor, waardoor ik in de lach schiet en achterin de winkels de glimmende ringen bekijken.
Ik kijk op van een vitrine kast en overweeg serieus een armband te kopen, als ik een prachtige en luxe auto zie voorrijden.
Vragend kijk ik ernaar, wie zou er nu zo luxe hierheen rijden. Die moeten echt belachelijk veel geld hebben zeg....
Maar dan komen er 3 mannen uit de auto, gehuld in het zwart en met bivakmutsen op. Ik verstijf en kijk naar de oude man, die met zijn rug naar de deur toe staat, een jonger stel te helpen bij het uitzoeken van wat trouwringen lijken. De man ziet niks, zoals de rest van de andere mensen ook niet door lijkt te hebben wat er gebeurd. Het is donker en er zijn weinig mensen op deze doordeweekse dag op straat net voor sluitingstijd, het verschrikkelijke gevoel wat door mij heen dringt als ik zie dat de mannen wapens te voorschijn halen, is misselijkmakend.
De eerste man die binnen komt is lang en dun, de tweede breed en gemiddelde lengte. Dan andere breed en lang, die dan tussen de andere 2 door loopt en zijn pistool op de oude man gericht en roept. "Get on the fucking ground, now!"



Ik voel mijzelf bevriezen, ik weet niet of ik nog wel ademen. Maar ik verroer mijzelf niet, pas als er nog een keer geschreeuwd word en de oude man ruw naar de grote man word getrokken door de wat kleinere. Het is duidelijk dat hij gedwongen word elke vitrine te openen.
Hard haalt Liz mij naar beneden, ze slaat mij in mijn knieholtes, waardoor ik op mijn handen en knieën val. Ze houdt haar vinger op haar lippen en gebaard op achter de toonbank te schuilen, waar we haast zijn. Maar die weg lijkt mijlen ver en ik voel de paniek toeslaan als de oude man jammerend doet wat hem word opgedragen, terwijl er een pistool tegen zijn hoofd gedrukt word.
Ik weet hoe hij zich moet voelen en ik heb het idee alsof er een hand om mijn keel gesloten word en er hard in geknepen word. Mijn handen tintelen en ik schud verwoed met mijn hoofd en ik begin te huilen, totale paniek slaat toe. Terwijl ik happend naar adem zoek en mijzelf vastklamp aan Liz, "ik- adem." Weet ik vol moeite uit te krijgen, maar mijn woorden bereiken ook de overvallers, waarvan 1 naar ons toe komt. Met een gestrekte arm, ons onder schot houdend. "Hou je bek, teef!" Maar in plaatst dat ik mij weet in te houden, begin ik harder te huilen. "Hou je bek, of ik schiet je door dat mooie koppie van je!"


Mijn ogen schieten rood doorlopen tussen de drie mannen, mijn handen druk ik tegen mijn slapen in de hoop rustig te worden, terwijl Liz haar mond opent. "Ze stikt, ze krijgt geen adem!" Ik zie hoe de man die een tas vult met sieraden zich omdraait, om te kijken waar het oponthoud en opschudding vandaan komt. Met een kwade grom komen de woorden uit zijn mond, "laat ze hun fucking bek houden, of ik sla ze dicht." "Dat wijf beweerd dat die ene stikt, ze ziet er zeker niet best uit." Ik schud mijn hoofd en duw mijzelf naar achteren, terwijl 1 van de mannen roept dat ik mijzelf niet mag bewegen. Maar ik zie alleen nog maar de man met de zak in zijn hand, de man die ongetwijfeld Harry Styles is. Zijn stem, houding en zelf door het gaas wat zijn ogen moet afschermen zie ik de groene gloed. De dood kijkt mij recht in de ogen, dat weet ik zeker. "Help!" Weet ik uit te brengen, terwijl ik mijzelf verder naar achteren duw en 1 van de mannen naar mij toeloopt en mij bij mijn haren wil grijpen. Angstig sla ik mijn handen boven mijn hoofd, proberend zijn armen af te weren. Maar het is zijn stem die ervoor zorgt dat de man niks doet.

"Blijf met je gore poten van haar af! We moeten weg, ga verdomme!"

Zo snel ze kwamen lijken ze ook te verdwijnen, terwijl de sirenes luid en dichtbij te horen zijn. Iedereen ziet ze in de auto stappen en verdwijnen. Zodra ik hem zie vertrekken krijg ik mijn adem terug, Liz heeft haar armen om mij heen geslagen en wiegt mij heen en weer. Ze sust mij heen en weer en fluistert zacht dat ik met haar mee moet ademen, wat ik probeer te doen. Terwijl de politie binnenvalt en opnieuw veel stress veroorzaakt onder de mensen, huilend duw ik mijn hoofd tegen Liz aan als er gevraagd word wat er is gebeurd. Ik hoor hoe Liz, nu ook huilend haar verhaal doet. Haar stem slaat meerdere keren over, terwijl ze een beeld schetst van hoe het gebeurde.
Dan hoor ik een woedende en geïrriteerder stem door de winkel snijden,

"laat mij erlangs, ik ben van de fucking FBI!"

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Ha toffe moeder! Get out zegt ze.

    Liz kon ook even contact opzoeken met El... ze heeft geen enkele reden om kwaad te zijn. Walter heeft het druk, lol ja 😂 Let maar op dat hij Harry geen extra sleutel gaf van het nieuwe slot. En hij zelf gaat niet mee shoppen maar zijn geld wellicht wel. Oke nu lees ik (hopelijk ongestoord) verder

    2 weken geleden
    • LeLouisx3

      Harry fucking Styles het boefje... nou dacht ik toch dat hij anderen de vuile klusjes zou laten doen en dat hij rustig zou toekijken hoe anderen alles regelen.

      Als Walter de FBI dude is 🤮

      2 weken geleden
    • bels

      Hahaha valt mee he!

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen