'Aliens zeg je?' Ik denk na. Aliens. Bestaan die eigenlijk wel. Ik haal mijn schouders op. 'Ik geloof het pas, als ik het zelf zie. Mijn oog valt op een meisje met blonde haren en felblauwe ogen. Dat was toch dat meisje van Zeus. Zij ging mee als manager ofzo, het is vast niet leuk om te zien dat je team verliest. 'Ik ga naar huis.' Ik wil weglopen, maar ik zie een zwarte bal en 3 mensen (?) verschijnen. 'Ik ben Janus, de aanvoerder van Gemini Storm. Het team dat deze oudjes heeft verslagen.' Zegt hij. We gaan. Ik heb hier geen zin in. Ik doe mijn handen in mijn zakken en loop weg. Noem mij geen slecht teamlid. Heb jij zin om te voetballen tegen een stelletje idiote? Ik ook niet. Ik voel een hand op mijn schouder. 'Of je blijft van me af.' Zeg ik geïrriteerd. 'Mag ik weten wat jij vandaag hebt?' Het is dus Axel. 'Niks. Sorry.' Mompel ik. 'Kom je mee? De Aliens gaan naar een andere school, wij moeten ze tegenhouden.' Ik zucht, knik en loop naar de bus. 'Hi! Lang geleden iedereen!' Roep ik blij. 'Hoi Kate!' Zeggen ze in koor. Ik ga naast Nathan zitten. 'Lang niet gezien Nate.' Nathan lacht. 'Ja, dat komt omdat je nooit zin had om onze wedstrijden live te zien, dus deed je alsof je ziek was en hing je voor de tv.' 'Helemaal niet.' Nathan schiet in de lach.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen