Tom POV.

Na even legt Tymen z'n hoofd in mijn nek. "Jongen, gaat het wel?" Vraag ik zachtjes.

"Brrrrr," zegt hij, terwijl ik weet dat het helemaal niet koud is.

"Je bent nog zieker dan ik dacht liefje," zeg ik en ik druk een kus op z'n bolletje.

"Papa," zegt hij zeurderig en ik wrijf over z'n ruggetje.

"Het komt goed. Ik pak nog wat van medicatie voor je," zeg ik en ik zet Tymen op de grond waarna ik naar boven loop om nog wat voor Tymen te pakken om dat dan aan Tymen te geven. Het leek er even op dat hij dat vandaag niet meer nodig zou hebben, maar misschien heb ik dat toch fout gezien, maar ik verwacht dat dit wel de laatste keer is geweest.

Ik ga dan met Tymen op de bank zitten en Gretha komt er bij staan. "Papa, ik koekje willen," zegt ze en ik glimlach even.

"Vooruit lieverd, pak maar," zeg ik, vandaag doe ik niet moeilijk. Dat geeft alleen maar meer gedoe.

"Dank je papa," zegt Gretha waarna ze naar de keuken loopt.

"Shelley, help jij je zusje even," zeg ik en Shelley knikt, want Gretha gaat de koektrommel nog niet open krijgen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme jongen
    Komt wel goed
    De meiden zijn ook lief

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen