Donderdag 11 april 2019

We zijn aangekomen op het vliegveld in China. Meteen is het een andere sfeer. Het is bijzonder om hier te zijn. Ik kijk dan ook mijn ogen uit terwijl ik in een klein busje richting het hotel word vervoerd. George is druk in gesprek met zijn pers manager. Hij had gelijk over hoe snel de andere collega's zullen weten dat er iets speelt. Een paar dagen later kreeg ik bepaalde blikken en vragen. Aangezien we eerlijk willen zijn, heb ik ze dan ook eerlijk beantwoord. Het busje stopt en we stappen uit. George pakt mijn hand en checkt ons in. Met onze koffers lopen we naar de juiste kamer. 'Wow.' zeg ik als George de deur opent. 'Yes. It's impressive.' 'We should share a room more often.' grap ik. George grijnst. 'That can be arranged.' hij geeft me een knuffel. 'How do you deal with the jetlag?' klaag ik. 'I try to get some rest and get in bed on time.' 'I don't know if rest is in our agenda for today... You have an interview and a sponsor thing. I'm going to meet with Aleix and Claire to talk about this weekend.' Ik maak me los uit George's knuffel en fris me op in de badkamer. Bij terugkomst is George aan het bellen. Ik probeer niet te luisteren naar zijn gesprek terwijl ik me omkleed naar de werkkleding van Williams. 'Yes. No we're good.' George klinkt gefrustreerd. 'I don't think that's a good idea. We will talk about it when i'm back.' Hij beëindigt het gesprek en pakt zijn spullen. 'Everything okay?' hij knikt. 'Yes. Sorry. That was Emma, my ex.' Ik ben stil, afwachtend of er meer komt. Maar hij blijft er verder stil over. Ik pak mijn tas en loop naar hem toe. 'I'll see you tonight.' en ik geef hem een kus. Hij glimlacht. 'Yes. See you tonight.'

We zijn een aantal uren verder als ik aanschuif bij de rest van het team in het restaurant. 'Good to see you're still alive.' Sam schuift een stoel naar achter. 'Yes, I'm happy I am.' 'Long Day?' ik knik. 'You?' hij haalt zijn schouders op. 'Not more than usual.' We praten terwijl we genieten van het diner. 'Is George not joining us?' ik schud mijn hoofd. 'He had something planned with a sponsor.' Na de maaltijd loop ik naar onze kamer en kom even tot rust. Het wordt een druk weekend en alle beetjes om de jetlag kwijt te raken zijn welkom. Ik kruip in bed en sluit mijn ogen. Automatisch gaan mijn gedachten naar het gesprek dat George had met zijn ex. Nooit eerder heeft hij haar genoemd. En dan doe ik iets wat niemand zou moeten doen. Ik zoek haar op. Het meisje met prachtig donker haar en een prachtig uiterlijk verschijnt op mijn scherm. Hij heeft nog steeds contact met haar. Ik zucht. Misschien valt het mee. Er is geen reden om te denken dat er iets aan de hand zou zijn. Ze zijn uit elkaar en jij en George zijn nu samen, spreek ik mijzelf moed in. Ik leg mijn telefoon weg en sluit mijn ogen. Als morgen druk wordt, kan ik beter wat slaap pakken.
Het is nog donker als ik wakker word van een arm over me heen. Ik knipper een paar keer om mijn ogen te laten wennen aan het donker en draai me om. George ligt diep te slapen. Ik streel zijn gezicht. De kleine stoppeltjes op zijn kin geven me kippenvel en ik trek mijn hand terug. 'Why are you stopping?' hoor ik George zacht mompelen. 'Because you were sleeping.' George gaapt. 'Okay.' Hij trekt me dichter tegen zich aan en begraaft zijn gezicht in mijn nek. 'Why are you not sleeping?' Ik glimlach. 'I need to get used to the time difference.' mijn hand streelt over zijn rug. 'Hmmm... I'm sorry I wasn't there tonight.' 'No problem. You need to work. That's why we're here anyway.' George is stil. Zijn warme adem blaast nog steeds zachtjes in mijn nek. Ik luister naar zijn ademhaling. Het zorgt voor ontspanning, maar de slaap kan ik nog niet vatten. George is inmiddels weer in slaap gedommeld. Morgen zijn de vrije trainingen. Hoewel het geen race of kwalificatie is, wordt er wel hard gewerkt. De laatste aanpassing worden gedaan en uitgetest. De auto's van Williams zijn nog niet op het niveau waar ze graag willen zijn, maar ze hebben vertrouwen dat dit de komende paar jaar wel gaat gebeuren. Ik kijk uit naar het moment dat ze op het podium komen. Ik draai me voorzichtig om en probeer nogmaals de slaap te vatten.

De zon is op en in mijn sportkleding loop ik de trap af de fitnessruimte in. Tijd om een rustig te sporten. Ik zet mijn headset op en start de muziek. Ik stap op de loopband en begin in een rustig tempo te rennen. Na tien minuten rennen verschijnt er iemand naast me op de loopband. Ik kijk opzij en kijk in het lachende gezicht van Carl. Ik doe mijn headset af. 'Carl! You're here as well?' hij knikt. 'Yes. Good to see you. How have you been?' Ik zet het tempo van de loopband een stuk lager. 'Good. Bizzy with the team and training.' 'Yes, never a dull moment in F1.' We praten gezellig verder terwijl we sporten. 'You're in great shape.' complimenteert hij me. Ik glimlach. 'Thank you.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen