Bill POV.

Helaas moet ik de volgende dag weer aan het werk, maar gisterenavond met Tom was zeer geslaagd. Ik bof maar met zo'n vent als hem. Hij geeft mij altijd een fijn gevoel.

"Moet ik je weer brengen?" Vraagt Tom.

"Volgens mij is daar geen tijd meer voor. Ik red mij wel. Ik hou van je Tom," zeg ik en ik druk mijn lippen op die van Tom waarna ik vertrek.



Wanneer ik eenmaal op het werk ben aangekomen zit die nieuwste collega ineens achter het bureau naast die van mij. "Dat is volgens mij niet jouw plek," zeg ik dan tegen hem.

"Oh jawel. Ik heb een nieuwe plek toegewezen gekregen," zegt hij met een knipoog en ik zucht even. Daar zat ik nu dus niet op te wachten. Gisteren dacht ik nog dat hij mij wel had begrepen, met afstand houden, maar die hoop kan wel weer de prullenbak in.

"Als je je gewoon op je eigen werk concentreert zal ik niet om een ander bureau vragen," zeg ik, waarna ik mij op mijn plek neerzet.

"Zullen we samen lunchen?" Vraagt hij dan.

"Nee," zeg ik, want ik heb door dat hij een oogje op mij heeft. Bij de meeste collega's zou ik wel ja hebben gezegd, maar bij hem weet ik gewoon dat er meer achter zit dan gewoon gezellig met een collega lunchen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Die gast kent ook geen stoppen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen