Bill POV.

In de lunchpauze loop ik naar de kantine om gelijk aan een tafeltje te gaan zitten. Zolang het ziekenhuis nog niet is afbetaald koop ik mijn lunch niet hier. Dat komt daarna wel. "Zo, nu kunnen we alsnog samen lunchen, ook al zijn er veel collega's om ons heen," zegt de nieuwste collega, en ik zucht even.

"Ik heb je de eerste dag al gezegd dat ik getrouwd ben, dus ik zou het heel fijn vinden als je hiermee stopt," zeg ik.

"Alles kan kapot," zegt hij dan.

"Zeg je dat nu serieus? Ik heb niet alleen een man, ik heb ook een dochtertje. Denk je dat nu nog steeds!?" Roep ik kwaad waarna ik mijn lunch pak en naar buiten loop, om het daar gewoon op een bankje op te eten zonder die gast in mijn buurt. Wat denkt hij wel niet? Het is dat hij niet ongewenst aan mij zit, maar anders had hij een klap gekregen en kon hij wachten op het moment dat ze hem weer zouden wegsturen.

Wanneer de pauze zo goed als om is loop ik weer naar binnen naar mijn werkplek en zet mij neer.

"Daar ben je weer," zegt die collega en ik zucht even.

"Nu stil jij," zeg ik, waarna ik weer begin met mijn werk, zijn eeuwige gestaar negerend. Als hij zo blijft staren krijgt hij z'n werk nooit af en dan hoef ik hem niet eens te melden om hem hier kwijt te raken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit kan je melden Bill!
    Die gast is gestoord

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen