Bill POV.

In de ochtend zit ik met Ida in mijn armen wanneer Steef de woonkamer in komt gelopen. "Aah, goede nacht gehad?" Vraag ik.

"Ja, zeker. Dat had ik ook wel nodig," zegt Steef en hij zet zich naast mij neer. "Ida zorgt er toch niet voor dat het bij jou ook weer begint te kriebelen?" Vraagt Steef.

"Mwaah, ik vind het leuk dat er weer zo'n kleintje bij is gekomen, maar ik denk dat het druk genoeg is. Ik weet dat alleen Dian biologisch van Tom en mij is, maar dat is gewoon even niet anders. Tom houdt van de jongens en ik hou nu al van Ida," zeg ik en Steef knikt met een glimlach. "Oh, sorry," breng ik uit.

"Wat?" Vraagt Steef verward.

"Ik blijf hier wel met Ida in mijn armen zitten, maar ze is natuurlijk wel van jou," zeg ik en ik geef haar voorzichtig aan Steef.

"Ik stoorde mij er niet aan hoor," zegt Steef.

"Oh, gelukkig maar," zeg ik en Steef glimlacht.

Wanneer Dian begint te huilen sta ik op waarna ik naar haar kamertje loop. "Kom maar lieverd," zeg ik en ik til Dian op en houdt haar dicht tegen mij aan, maar ze wilt niet stoppen met huilen. Dit is niks voor Dian. De tijd dat ze echt veel huilde ligt al achter d'r.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw die jongens geven te veel
    Om elkaar
    Wat is er met de kleine meid?

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen