Tom POV.

Wanneer het in de middag, een uur of drie, is, vertrek ik met wat papieren naar mijn advocaat.

Wanneer ik daar ben leg ik de stapel papieren voor hem neer en hij kijkt er even naar. "Ik snap niet waarom de voogdij nog niet rond is," zeg ik dan tegen mijn advocaat.

"Omdat ze wanneer het om kinderen gaan alles willen checken. Jij en Bill zijn nog vrij jong," zegt mijn advocaat.

"Ja, klopt, maar we zijn bijna geslaagd," zeg ik, tenminste, als de examens goed zijn gelopen. Bij Bill weet ik natuurlijk niet precies hoe het is gegaan met zijn laatste examen, toen de weeën begonnen. Hopelijk heeft die pijn hem niet al te veel afgeleid.

"Heeft er al iemand contact opgenomen om eens een keertje te komen kijken?" Vraagt mijn advocaat dan en ik schud langzaam mijn hoofd.

"Dan gaat dat sowieso nog een keer gebeuren," zegt mijn advocaat.

"Dus, het kan vandaag niet officieel worden?" Vraag ik zachtjes.

"Ik vrees ervoor Tom," zegt mijn advocaat en ik zucht even. Het voelt nu net alsof ik mijn eigen dochter probeer te adopteren. Ik ben haar vader, waarom kan het dan niet simpeler zijn?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze moeten Connie bij de jongens houden
    Die meid kan niet zonder ze !
    Het moet goed komen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen