Tom POV.

"Dank je dat je zo lief bent," zeg ik en Bill glimlacht naar mij.

"Natuurlijk Tom, dat is toch logisch," zegt Bill en ik knik langzaam. "Wat zou je er van vinden als Laurina een paar dagen bij d'r andere papa blijft?" Vraagt Bill ineens.

"Wat? Meen je dat?" Vraag ik verrast en Bill knikt even.

"Je verdient het om vaker tijd met haar door te brengen, ook eens zonder mij. Ik wil niet dat je altijd alleen van mij afhankelijk bent," zegt Bill.

"Dank je, maar een makkelijke keuze lijkt dat mij niet," zeg ik zachtjes.

"Dat is het ook niet, maar als ik Lars weet over te halen kom ik morgen sowieso wel met Rogier langs," zegt Bill en ik knik even.

"Ik hoop dat, dat ook daadwerkelijk gaat lukken," zeg ik en Bill knikt.

"Ik doe echt mijn best," zegt Bill waarna Laurina ineens begint te huilen.

"Kom maar liefje, is het toevallig tijd voor haar flesje?" Vraag ik en Bill knikt.

"Ik pak hem wel," zegt Bill en ik knik even terwijl ik Laurina wat heen en weer wieg terwijl ik wacht op het moment dat Bill terug komt met het flesje zodat ik Laurina kan gaan voeden.

"Lekker he lieverd," zeg ik dan tegen Laurina.

"En, denk je dit straks allemaal alleen te kunnen?" Vraagt Bill en ik kijk hem even aan.

"Hoe moeilijk kan het zijn?"

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom kan dat aan
    Dat merk je nu al

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen