Tom POV.

Wanneer Bill nog geen tien minuten weg is begint Laurina weer te huilen. "Ach liefje, ik ben bij je," zeg ik tegen haar en ik til haar weer op en wieg haar wat heen en weer. "Ik zal jou wel even verschonen," zeg ik, waarna ik haar ook daadwerkelijk verschoon. "Dat is beter he," zeg ik met een glimlach, waarna ik met haar in de schommelstoel ga zitten.



De nacht valt mij dan wel weer zwaar, omdat ik er iedere keer zelf uit moet. Er is niemand om mee af te wisselen zoals tijdens het kerstweekend dat ik bij Bill logeerde wel het geval was. Ik heb echt megaveel respect voor Bill dat hij dit al nachtenlang alleen doet.

"Kom, ik heb weer een flesje voor je," zeg ik, waarna ik haar het flesje geef, en ook al vallen mijn ogen bijna dicht, voor haar probeer ik alert te blijven. "Goedzo meisje van me," zeg ik zachtjes, waarna ik haar weer in d'r bedje leg.


Die ochtend zit ik half slaperig aan het ontbijt, terwijl Laurina nog heerlijk ligt te slapen. Er zullen nog veel van dit soort nachten volgen, ook al zal dat niet allemaal achter elkaar zijn omdat ze tussendoor ook bij Bill is, maar voor Laurina heb ik het allemaal over. Voor mij is het, het allerbelangrijkste om haar gezond te houden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Je vind je draai wel weer Tom
    Het is voor jou ook wennen

    5 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen