Tom POV.

Wanneer ik de auto voor het appartement parkeer kijk ik Bill even aan. "Natascha zou de kinderen alvast hierheen brengen, toch?" Vraag ik aan Bill en hij knikt.

"Ze was zo lief om dat aan te bieden," zegt Bill en ik knik even. Natascha is ook een goede vriendin voor Bill. We stappen dan allebei uit en ik pak Bill z'n hand vast waarna we naar de voordeur lopen en we horen Tymen al huilen, en Shelley is de eerste die door heeft dat we thuis zijn.

"Papa, Bill!" Roept ze vrolijk en ze geeft ons allebei een stevige knuffel.

"Hebben jullie het leuk gehad?" Vraagt Natascha dan.

"Ja, het was vooral erg ontspannen. Dat hadden we, en dan vooral Bill, wel nodig," zeg ik en Natascha knikt begrijpend.

"Wat is er met Tymen?" Vraagt Bill bezorgd, terwijl Gretha Bill z'n benen al heeft afgepakt.

"Hij heeft zichzelf tegen de muur gestoten," zegt Natascha dan en Bill loopt gelijk naar Tymen toe.

"Dat doet au he lieverd," zegt Bill en hij geeft Tymen een kusje. Het is duidelijk dat Bill zich hier thuis niet rustig gaat houden, maar ook al heeft Bill vanaf nu maanden vrij, ik ga Tymen en Gretha toch naar de opvang brengen, anders gaat Bill veel te veel doen op momenten dat hij dat beter niet kan doen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    En beter voor de kinderen om hun eigen ritme aan te houden

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen