Jaela pov:


Twee dagen waren al verstreken. Het was echt een feit dat Jesper en ik een stel waren. Bijna de hele school wist onder andere al dat we een relatie hadden. Jesper was ook erg populair en stond ook letterlijk in de lijst van de top tien knapste jongens van de school waar elke meid een date zou willen hebben. Ik wist niet of ik daar echt blij voor moest zijn dat ik een gelukvogel was. Het leek allemaal te overbodig. Het maakte voor mij niet uit of Jesper populair was of in de top tien stond van de knapste jongens op school.
Sommige meiden keken me erg jaloers en boos aan, alsof ik iets van ze afgepakt had dat voor hen toebehoorde.
Ik wist zelf niet wat ik over Rosa en Dilanna allemaal moest denken. Er was zoveel onbegrip.
Rosa blik zag ik iets van boosheid, maar vaak iets van vriendelijkheid en dat bracht me echt in de war. Mocht ze me wel of niet?
En Dilanna keek me zo spottend en arrogant aan. Niet bepaald een vriendelijke kamergenoot.
Jesper vingers die de mijne vlochten had hij losgelaten. Hij stond recht voor me en streelde kort mijn wang. 'Ik moet nu naar me les. Ik hoop je in de pauze weer te zien.' Hij drukte een korte kus op mijn lippen.
'Veel succes,' zei ik kort na.

Ik besloot maar even naar me kamer te gaan. Ik kon daarna naar één van de dans ruimtes zijn om te oefenen, aangezien ik de komende twee lesuren geen lessen had, doordat de technische lessen vandaag waren weggevallen.
In de hal richting het trappenhuis werd ik bij mijn arm getrokken.
'Laat me los,' zei ik bot naar diegene.
Jake had me meteen losgelaten en in plaats daarvan blokkeerde hij de weg. 'Oh, moest je ergens heen dan, babe?'
'Jake, zout een keer op. Ik moet jou niet.' Ik probeerde hem te ontwijken, maar hij pakte mijn polsen vast. 'Heb je niks beters te doen?' Beet ik hem toe. 'Of is het bij jou nog steeds niet bij je op gekomen dat ik al bezet ben?'
'Ja over je relatie. Hoe kun je iets met mijn vriend beginnen?' Hij hield mijn polsen los. Zijn armen leunde tussen mij in tegen de muur aan voor de trap. 'Ik had zelf plannen met je die ik bij jou niet kon uitvoeren.'
'Dat is wel een goed teken voor mij.'
Hij nam nog paar stappen dichterbij. Ik kon maar één stap achteruitlopen totdat ik met mijn rug tegen de muur belandde. Ik kon geen kant op.
Er verscheen een kleine grijns op Jake gezicht. Het voelde als een kooi waar ik gevangen in zat.
'En nu we alleen in de gang zijn.' Hij nam nog een stap vooruit. Echt serieus hoe dichterbij wilde hij komen? Ik voelde bijna zijn huid op mijn huid.

'Wat wil je gaan doen? Er is hier helemaal niemand in de gang die ons kan zien.'
'Nou, dit,' zei ik. Ik gaf hem een knietje in zijn kruis. En wel hard ook dat Jake bijna kreunend op de grond zakte.
Zijn handen gingen naar zijn kruis waar ik hem geraakt had. 'The Fuck, was dat voor nodig?' zei hij schoor en hoog tegelijk.
'Ik had je gewaarschuwd.'
'Voor wat?'
'Wat denk jezelf, Jake?' Ik liep van hem vandaan. Mijn blik was nog heel kort achter me. Jake gezicht was rood gelopen. Hij stond daar nog steeds te kreunen van de pijn.
'Wacht maar, doorlopend kreng. Ik krijg je nog wel. Als mijn vrienden bij me waren. Je kan nu wel het vriendinnetje van Jesper zijn, maar als je aan zijn vrienden komt.' Met de laatste zin wist Jake nog een grijns op zijn gezicht tevoorschijn te halen.
Ik kreeg een rilling van de angst. Ik hoopte dat hij blufte en negeerde de beangstigende gevoelens. Gewoon standhouden en hopen dat Jake dreigement puur was om me bang te maken.
'Alsof ik bang voor je bent,' loog ik en draaide me richting het trappenhuis.


Mijn kamergenoot was godzijdank niet in de slaapkamer. Ik kon beter tijdens mijn vrije uren in mijn kamer oefenen. En dat had ik ook willen doen, maar er was nergens in deze kamer een grote spiegel ook was de kamer een beetje een rommel door de spullen en meubels. Het was paar dagen geleden dat ik de kamer had opgeruimd. Dilanna kon misschien de kamer in komen. En dat wilde ik mezelf niet gunnen door zulke irritaties.
Er spoken dreigende scenario's wat Jake met zijn vrienden zouden doen als ze me tegen komen. Ik schudde die gedachtes van me af. Hij probeerde me gewoon bang te maken. Ik ging er maar ervanuit dat Jake zat te bluffen.
Ik verliet de slaapkamer en liep richting de dansstudio's. Ik wilde Isolde ook geruststellen dat ik serieus was en hard werkte voor ballet.
'Ga je ergens heen?' hoorde ik een welbekende stem achter me, waardoor mijn nekharen recht overeind waren.

Ik draaide me om.

Jake met nog twee jongens stonden naast hem. En wel de twee jongens die me laatst pesten sinds de geruchte met Jesper. Een donkerblond en tengerig andere meer gespierd met kastanje bruin ahar.

'Is dat het wicht die jou in het kruis heeft gekickt?'
'Een knietje,' verbeterde ik diegene.
'Best een pittige tante,' zei de donkerblonde jongen. 'Wat wil je dat we met haar gaan doen?'
'Haar op dezelfde manier pijn doen hoe ze jouw pijn heeft gedaan?' vroeg de jongen met de kastanje bruine haar.
'Hoe wil je dat dan gaan doen? Ze is een meisje?'
Ik draaide me om en ging snel uit te voeten.
'Hey, staan blijven!'
Ik rende de hoek om van de hal. Het beseft moet echt tot me doordringen dat mijn angst werkelijkheid werd. Hoe had ik zo stom kunnen zijn om een knietje in Jake zijn kruis te geven? Ik moest ze echt van me afschudde. Ik ging de één de beste deur in wetend dat het geen klaslokaal was. Ik bevond me bij het bovenste gedeelte van de zitplaatsen uit.... Wacht eens? het theaterzaal.

Het leek op een balkon met vier rijen van twee aan twee stoelen. Ik wist niet of het echt mogelijk was om me hier schuil te houden, maar ik probeerde het. Ik verstopte me zo snel mogelijk van de deur vandaan. Ik hoopte ook echt dat ik ze afgeschud had. Mijn hart ging nog steeds te keer. Beneden kon ik een beetje zien dat de theater klas op het podium zaten te repenteren. Ik durfde zelf niet helemaal te kijken, bang dat ik betrapt zou worden.

Stemmen bij de hal was duidelijk te horen. Ik hoorde plots de deur opengaan.

Voetsporen liepen mijn richting op. Mijn hart ging tegen mijn rippen te keer. Ik trilde bijna. Ademen durf ik zelf niet meer. Niet zolang diegene in dit ruimte bevond.

Ik probeerde mezelf niet te verroeren. Ik schrok van een bekende gedaante die een capuchon op zijn hoofd had. Hij knielde bij me, terwijl hij zijn hand op mond legde.

N/A Een cliffhanger. Hoe gaat dit aflopen!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen