- December


Rosabella pov:


Ik ging meteen naar boven richting mijn kamer na het afspraakje met Dennis.
Ik wist niet of ik er spijt had dat ik mijn tijd en geld had verspild om uit te gaan met Dennis, maar serieus. Het was echt één van de akwards dates die ik ooit in mijn leven heb gehad. Het restaurant daarentegen was gelukkig wel te doen. Het geld was daar tenminste wel de moeite waard. Ik dacht na of ik de komende uur nog ga oefenen voor ballet en wat huiswerk ging maken voordat ik naar bed ging.

'En, hoe was je date?' vroeg Dilanna 's morgens de tweede lesuur tijdens de ballet oefeningen. Ik leunde met haar tegen de houten barre, terwijl een grote deel van de klas zaten te oefenen voor de notenkraker.
'Echt enorm vaag. En misschien ook wel een beetje stom.'
'Was de date dan zo slecht?' Vroeg ze verder.
'Niet echt, maar het was wel... laten we zeggen dat Dennis nogal een kluns kan zijn. Ik wilde zelf eerder naar school gaan, maar dat kon ik Dennis jammer genoeg niet aandoen, dus hadden we besloten om nog naar de bioscoop te gaan om een film te gaan kijken, niet dat we dan romantische en klef deden. De film viel wel tegen en ik had hem ook duidelijk aangegeven dat ik echt never nooit met hem ging zoenen.' Ook echt nooit in mijn leven.
'Ook te begrijpen. Wie wilt er nou zoenen met een klunzige nerd?'
'Precies. Ik hoop zelf dat hij het niet in zijn hoofd haalt om te denken dat we iets hebben of klef te gaan doen. Het afspraakje was puur om hem gerust te stellen,' zei ik. Ik was al blij dat Dennis vanaf zijn veertien lenzen droeg in plaats van een bril. Hij zag er in ieder geval beter uitzonder bril.
'Je had het ook zo laten gaan, hij kon er ook overheen komen.'
Daar had Dilanna wel een punt bij, maar op de een of ander manier kon ik dat niet doen. Ik wilde nog steeds de kick hebben om hem soms subtiel mogelijk te kunnen gebruiken.
Dilanna zei me naam met een glimlacht aan. Dat betekende iets als mijn beste vriendin dat deed.

Jaela pov:


Ik kon het zelf niet geloven dat het al December was. Ik zat hier waarschijnlijk hooguit bijna een half jaar op school. Dat ik dat had kunnen overleven. Over overleven gesproken over twee weken moest iedereen opnieuw laten zien of we vooruitgang hadden geboekt. En er zal examen komen bij de ballet technieken. Ik keek er wel zwaar tegen op ook al waren Isolde en paar andere dansleraren en coaches diep onder de indruk dat ik vooruitgang had weten te boeken. Een dag later in de avond was de voorstelling waarvan de familie of andere naasten uitgenodigd waren om te kijken. Mijn grootouders zouden jammer genoeg aanwezig zijn. Ik had het liefst dat mijn vader en mijn oudere broers kwamen, maar het was wel uren rijden.

De rest van de lessen waren de eerste en de tweedejaars in dezelfde danszaal. De laatste tijd ging er steeds meer geoefend worden voor de ballet voorstelling 'De notenkraker'

'Kan diegene die Clara staalboom speelt van de notenkraker even naar voren komen?'
Marley liep naar voren met de notenkraker pop.
De hogere klas waren weinig aanwezig voor de ballet voorstelling geen idee waarom.
'Oké, iedereen op zijn plaats staan dan kan de hoofdrol speelster beginnen met haar ballet stuk.'
Ik duimde voor Marley.
Ze keek me nog glimlachend aan voordat de muziek speelde en echt begon haar stuk.

'Nooit gedacht dat ik blij was dat Clara die de notenkraker krijgt als cadeau speel.'
Ik ben zelf ook blij voor je Marley, en je doet het ook echt heel goed.'
We liepen de hoek van kleedkamer in.
Plots struikelde Marley bij een van de tassen die voor haar voeten geschoven was.
Ze belanden half op de grond.
Paar meiden uit de kleedkamer begonnen te lachen.

Ze werd rood als een tomaat.
'Het is niet eens grappig,' beet ik die meiden toe.
'Marley, wanneer leer je het een keer om niet zo klunzig te zijn,' zei Rosa spottend. 'Je gaat me toch niet wijsmaken dat je net zo klunzig bent als Dennis?'
Haar andere drie vriendinnen begonnen te lachen.
Dit kunnen ze niet maken.
Ze stond op en wurg zich van de groep los.
Ik kon nog net zien dat Marley niet in huilen barste.

Ik keek de groep weer aan. 'Hoe kan je dat bij jouw eigen zus doen? En durven jullie wel om over Dennis te spotten?' Ik keek Rosa aan. 'Vooral jij, nadat je paar dagen geleden nog met hem uit was geweest.'
Ze liet een cynische gesnuif van haar horen. 'Leuk dat je op de hoogte bent gekomen met het afspraakje met Dennis, maar het afspraakje met hem stelde echt oprecht niks voor,' zei ze op een arrogante toon.
Ik wilde vragen waarom ze dan met Dennis op date was, maar ik leek de kans niet te hebben.
'Misschien voor andere reden dat ze uit was met Dennis,' viel Dilanna me in de reden.
Rosa knikte.
'Maar dat je Dennis een kluns vindt en je eigen zus Marley daarmee vernederd omdat ze over een tas viel en haar vervolgens vergelijkt met Dennis is gewoon erg triest voor woorden. En wel nadat je nog met hem op date was geweest.'
Rosa keek me schuin aan, terwijl ze een stap naar mijn richting stond.
'Ik denk dat ik wel duidelijk ben over Dennis om te krijgen wat ik wil. En misschien had ik je de eerste schooldag nog niet duidelijk gezegd, maar ik zal nu op een heel onvriendelijke manier laten zien met wie je te maken hebt.'
'Is dit een dreigement? Want ik ben heus niet bang voor jullie.'
'Nee, spijtig genoeg eerder een waarschuwing,' terwijl ze fake glimlachte. De arrogantie in haar toon en was in haar gezicht nog toonbaarder.
'Maar in ieder geval. Laat Marley met rust. Ze verdiend het niet om door jullie meiden gepest te worden. En ik sta het zelf niet toe dat jullie iemand pest of misbruik van maakt om jullie zin te krijgen.'
Dilanna nam een stap mijn kant op. Haar bruine ogen staren me strak aan. 'Of anders wat?'
'Anders ga ik een klacht indienen van jullie pestgedrag, aangezien er in de regels staat dat er niet gepest mag worden.'
Die twee lieten een spottende gesnuif van zichzelf horen.
'Je doet je best maar.'

'Verdomme!' schreeuwde Jesper uit het niks. Hij gooide de schrift te keer tegen de lamp van de zitkamer.
De lamp was ongedeerd, wel schrok de rest in de zitkamer van zijn uitbranding. Ik was zelf geschrokken van zijn agressieve kant. De spanning nam bij me toe.
'Ik zei het je toch?' zei Jake, die leunend tegen die relaxt op de sofa zat.

Jake was blijkbaar niet meer boos op me wat er een maand geleden speelde tussen ons. Jammer was zijn irritante gedrag weer terug.
'Hoe kan die vuile hufter me dit aandoen. Na jaren!' schreeuwde Jesper.
'Hij wachtte op de juiste moment om je af te wijzen tijdens de voorstelling,' ging Jake verder.

'Je moet eens weten hoe hard ik mijn best doe. Ik heb zelf alles bij elkaar geraapt.' Jesper begon dan keihard te vloeken en schelden, waardoor iedereen in de zitkamer van hem gevloek moet aanhoren.

Ik voelde me er niet echt comfortabel van.

'Ik ben het zelf ook niet mee eens met zijn punt. Maar wat kunnen we daar tegen doen?'
'Misschien kan je met hem gaan praten?' stelde ik voor.
Hij begon emotieloos te lachen. 'Alsof dat gaat werken.'
'Ze heeft hierbij misschien wel een punt, maat. Als die ene theater coach Drickson je afwijst. Is het misschien ook tijd om met hem te praten. Hier te keer gaan heeft niet echt zin.'
Jesper stopte met ijsberen en ging met zijn hand over zijn bruine haar.
'Ik hoop dat het werkt, want ik heb zo het idee dat die klote eikel een hekel aan me krijgt.'
Jesper keek me aan.
Mijn hart ging nog steeds te keer.
Hij liep op me af en had zijn handen hadden mijn gezicht vast. 'Bedankt voor de advies.'
Hij kuste me op mijn mond dat hooguit vijf seconde duurde. 'Ik hoop dat het werk.' hij liep de zitkamer uit.

Ik wist niet wat ik hierop moest zeggen. Ook al was dit voor het eerst dat Jesper agressief te keer ging, volgens andere kon hij wel vaker zijn. Waarom was het me niet eerder opgemerkt? We hadden al meer dan een maand verkering.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen