Bill POV.

Ik heb vandaag weer als hulpkok gewerkt, maar nu ben ik toch wel vermoeid. Ik loop langs het steegje waar ik toen ben verkracht en slik even. Nu het maanden later is voel ik mij nog steeds superkut wanneer ik hier langsloop. Het is waarschijnlijk meer dan logisch. Ik ben allang blij dat ik Tom z'n aanrakingen vrij snel weer heb getolereerd.

Ik loop dan gehaast naar huis en ga naar binnen. Zoals verwacht heerst er een doodse stilte, dus zo stil als mogelijk loop ik naar boven, waar ik mijzelf klaarmaak voor bed. "Hmm, je bent thuis," hoor ik Tom vanuit het bed zeggen.

"Ja, sorry, ik wou je niet wakker maken," zeg ik zachtjes.

"Dat geeft niet schat," zegt hij en ik leg mij naast Tom neer, en gelijk voel ik z'n armen om mij heen. De armen die mij altijd op mijn gemak laten voelen.

"Ging Teuna makkelijk slapen?" Vraag ik zachtjes.

"Ja hoor, nadat we haar pop weer naar bed hadden gebracht," zegt Tom en ik weet gewoon dat hij glimlacht, waarna ik mijn lippen op die van hem druk.

"Ik hou van je Tom," zeg ik zachtjes en Tom glimlacht even.

"Ik ook van jou Bill," zegt hij waarna ik mijn hoofd op z'n borstkas leg, om zo in slaap te vallen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw te lief
    Bill moet er echt over gaan praten
    Of iets anders er aan doen

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen