Tom POV.

Ik kijk toe hoe Bill trots met Amara in z'n armen op de bank zit. De andere kinderen om hem heen en natuurlijk z'n moeder. "Ik pak even wat lekkers," zeg ik waarna ik naar de keuken loop, en net dan gaat mijn telefoon, dus neem ik op.

"Tom, ik ben het," hoor ik ineens de stem van Nicole.

"Nicole? Dit is niet echt het moment, Bill en ik zijn net thuis sinds de geboorte van onze dochter," zeg ik.

"Oh, sorry. Het duurt niet lang, beloofd. Ik mag hier vaker af en toe even weg, dus ik dacht, misschien vindt je het leuk om af en toe eens wat met mij en de meiden te gaan doen?" Vraagt Nicole.

"En ik moet daarbij zijn omdat?" Vraag ik.

"Omdat je mij nog niet vertrouwt met de meiden alleen," zegt Nicole en ik zucht even. Daar heeft ze namelijk wel een punt, of toch deels.

"Ik vertrouw je met Shelley, ook voornamelijk omdat Shelley zelf ook wel voorzichtig is, maar met Gretha is het anders, want zij herinnert geen eens dat je haar moeder bent en om een kind nu alleen mee te laten gaan met iemand die ze eigenlijk niet kent," zeg ik, ook al weet ik dat Nicole het verdient om ook tijd met Gretha door te brengen, maar dat moet allemaal gewoon wat voorzichtiger gebeuren, en daar moet ik sowieso wel bij gaan zijn. Ik verheug mij nu al om dat aan Bill te vertellen, niet dus.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze heeft het recht
    Maar nu nog even tijdje niet

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen