Tom POV.

Ik pak Bill z'n handen vast en hij kijkt mij onzeker aan. "Bill, hoe wil je ze loslaten als ze volwassen zijn als je ze nu al niet laat logeren bij de mensen die je het meeste met ze vertrouwd?" Vraag ik en Bill bijt op z'n lip.

"Ik wil ook jou niet teleurstellen als het mij niet lukt om tijdens die paar dagen weg samen te genieten," zegt Bill zachtjes en ik leg mijn hand op zijn wang.

"Laten we die uitdaging dan gewoon aangaan schat," zeg ik en Bill knikt.

"Okay, wanneer wou je gaan?" Vraagt Bill.

"Volgende week," zeg ik en Bill z'n ogen worden groot.

"D.Dan al," brengt hij uit.

"Schat, stel, ze zijn zestien en gaan uit met een groep vrienden, dan bel je ze toch ook niet de hele nacht of ze okay zijn? Daarnaast kunnen ze dan ineens op een vrijdagmiddag zeggen dat ze er straks op uit gaan," zeg ik en Bill slikt.

"Dat laat ik niet toe," zegt Bill.

"Bill, ik help je, maar je moet er voor open staan. Ik denk niet dat het verstand zou zijn als we nog meer kinderen zouden krijgen als loslaten jou zo zwaar gaat vallen," zeg ik.

"Okay, volgende week gaan we samen een paar dagen zonder de kinderen weg," zegt Bill en ik knik tevreden. Hij staat er echt niet alleen in. Ik help hem en dan moet het uiteindelijk toch wel goedkomen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik ben blij dat Tom door drukt
    Dit moet Bill echt gaan los laten

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen