Welkom bij mijn fanfic (over Louis Tomlinson). Het is trouwens half Nederlands en half Engels, en misschien een heel klein beetje Frans maar dat hoef je niet te begrijpen:)sorry als er ergens spelfouten zijn!

'Sisi, can you come downstairs?' hoor ik Lisa beneden roepen. Ugh, ik haat mijn naam. Het was aan het begin echt wennen. Van Hilde naar Sisi. Niet dat Hilde zo veel beter is, zelfs mijn biologische ouders hebben geen smaak. En die achternaam ook, Anderson... Het klinkt gewoon zo typisch Engels. Bij het adoptiecentrum was iedereen Nederlands en zo was hun naam. Marlies, Roselin, Noor en ga zo maar door. Je maakte vriendinnen, ze werden geadopteerd en bam, weg ermee. Daar werd je lekker vrolijk van. Op mijn 9e heb ik het opgegeven en heb de volgende drie jaar alleen doorgebracht. Om eerlijk te zijn voelde dat beter dan telkens afscheid te moeten nemen. Ik klik mijn huiswerk weg en kijk naar mijn spotify playlist. Het is eigenlijk allemaal slechte muziek. Niet dat het vreselijk is om naar te luisteren, maar niet dat ik er van geniet op een manier. Ik klap mijn laptop dicht en laat me van mijn stoel zakken, op de grond. Het bruine tapijt voelt heerlijk zacht aan. Toen ik geadopteerd werd, was ik er gelijk gek op. Ik wilde al sinds ik klein was een leuk gedecoreerde kamer. Stel je toch een voor: mooie beige muren, een bruin tapijt, het decor in bruin... Het was wel duidelijk wat mijn favoriete kleur was en nog steeds is. Lisa had wel door dat is creatief was en heeft me als eerste verjaardagscadeau bij hun thuis een verfset gegeven. De bruine schilderijtjes hangen al jaren op mijn muur. Ze zijn eigenlijk best leuk; één met lichtbruine smileys, één met bergen en een klein huisje en één met en een zwarte boom met verschillende soorten bruin als bladeren. Als Gigi, mijn schoolvriendin, langskomt geeft ze elke keer weer een compliment over mijn kamer.
'Sisi, hurry up! Dad and I are leaving in 30 minutes, we don't have much time!'
Ik zucht. Een half uur, en ze zijn al helemaal klaar! Zo veel zullen ze toch niet te bespreken hebben, daar ken ik Andrew te goed voor. Hij is heel perfectionistisch en wil alles wat belangrijk is om één of andere reden tijdens het avondeten op zaterdag bespreken. Dat vind ik vaak prima, want als het iets ernstig is kan ik de rest van het weekend nog verdrietig zijn en maandag weer, zoals gewoonlijk, mijn Masker opzetten.
Ik loop over de gang heen en zie dat Davey's deur op een kier staat. Ik kijk naar binnen. Ze kijkt chagrijnig naar haar computerscherm. Het zal wel iemand zijn op instagram die haar niet beeldschoon vindt. Ik ren de trap af en de keuken in. Ik wil niet dat Lisa nog ongeduldiger wordt.
'Good, you're here. Sit down.' Ze pakt een kop thee van het aanrecht en geeft hem aan mij. Hij is nog heet. Ik trek de mouwen van mijn trui over mijn handen en klam mijn handen om het glas heen. Het voelt heerlijk warm. Ik kijk naar buiten en zie dat het aan het sneeuwen is. Daar zal Davey wel blij mee zijn, een perfect kiekje.
'We have something important to tell you,' begint Andrew. Ik kijk hem verbaasd aan. Ik pak mijn telefoon. Ja, het is toch echt vrijdag.
'But it's friday, I'm not prepared for something important! And if it's that important, why isn't Davey here? Or Faelin?' Ik vertrouw dit niet. Het is belangrijk maar Davey en Faelin zijn er beide niet. Faelin kan nog te begrijpen zijn, die is immers al uit huis.
'Well it's good you noticed, which brings us to the first anouncement: me and your mom are staying at aunt Linda for a week, so Faelin is coming over to come take care of you. We are going to New York and staying at a hotel there. You can call us anytime, of course. Second thing, do you remember when you had a huge fight with Davey at school?'
Ik hoop erg dat de uitdrukking op mijn gezicht te lezen is. Ik ben vreselijk blij dat Faelin komt, een week! Mijn ouders gaan dan wel weg, maar ik heb Faelin al twee weken niet gezien en ik mis haar erg.
'Of course I remember, it was like only a month ago. The whole school probably remembers. Why?'
'We thought it would good for you to not be in the same school in Davey.
You're moving schools.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen