Dag van de presentatie

Zenuwachtig friemel ik met mijn handen. Alles staat klaar om de presentatie te beginnen. Ik sta voor de deur van de ruimte om mijn docenten die me straks gaan beoordelen op te vangen. Nog een paar minuten voordat ze er zijn. Aleix geeft ze een korte rondleiding. Vanuit mijn ooghoek zie ik een bekend gedaante verschijnen. 'You look nervous.' George kijkt me bezorgd aan. 'I am nervous.' Hij knijpt in mijn hand. 'You got this.' Ik knik. 'I know... But still...' Hij glimlacht en geeft me snel een kus. 'I'll be cheering you on.' Hij gaat de ruimte in en neemt plaats op een van de stoelen. Niet veel later komen Aleix en mijn docenten de hoek om. Ze nemen allen plaats in de ruimte, waar George zich kort voorstelt. 'Ah, you're the driver.' Hij knikt en kijkt mij dan hoopvol aan. 'Alright. Let's start shall we?' en daarmee begint mijn presentatie vol ervaringen, voortgang grafieken en een samenvatting van de GP's. Ruim een uur later sluit ik af met een aantal vragen die gesteld worden. 'Okay. Thank you Charlie. We want to talk to Aleix and we'll get back with you after that.' Ik knik. Dat is het teken dat ik de ruimte mag verlaten. Ik haal opgelucht adem als ik de deur achter me sluit. 'You were amazing!' George tilt me enthousiast op en draait een rondje. Ik lach. 'You think so?' Hij knikt. 'Absolutely.' Hij zet me neer. 'Call me when you know more.' We nemen afscheid. George loopt de gangen in en verdwijnt uit het zicht. 'Charly? We're ready.' Ik loop opnieuw de ruimte in. 'Please sit.' Terwijl ik ga zitten, neemt een van de docenten het woord. 'Your presentation was impressive. You've made great progress. So ofcourse you've passed this exam.' Ik begin te glimlachen. 'We understand you have one GP left. Try to prepare yourself for the other exams.' We praten nog even verder. Vanuit mijn ooghoek zie ik hoe trots Aleix kijkt. Na het afscheid lopen Aleix en ik de ruimte uit. 'Good job Charly.' 'Thank you.' 'George is in the simulator. I'm sure he doesn't mind if you tell him.' Ik glimlach dankbaar en loop naar de simulatie ruimte toe. Zacht klop ik op de deur en open deze. George zit geconcentreerd naar het scherm te kijken. Rustig loop ik naar hem toe en als ik naast hem sta kijkt hij verrast op. 'Charly!' Hij doet zijn headset af. 'I passed my exam!' zeg ik opgewekt. George klimt uit zijn stoeltje en knuffelt me. 'I'm so proud!' Hij geeft me een zoen en kijkt me blij aan. 'I can't wait until you're done. I'm almost sure Williams will give you a job here.' Ik glimlach breed. 'That would be great! But first my other exams.' Hij knikt en kijkt serieus. 'I have them after Azerbaijan...' 'I know.' 'It will take me three months...' voeg ik toe en dan valt het kwartje bij George. 'Oh... So I won't see you for three months?' Ik knik. 'I'm sorry George. I couldn't tell you sooner. I just... I don't know.' George trekt me naar zich toe. 'It's okay.' fluistert hij zacht. 'We have to make Azerbaijan memorable. And three months are over before we know it.' 'I hope so.'

'Charly!' Carol groet me vrolijk. 'Congratulations! I hear you have passed your first exam. Desert is on me tonight.' Ik glimlach. 'Thank you Carol. This is George. He'll be joining us as well tonight.' Ik doe een klein stapje opzij zodat Carol hem goed kan bekijken. En dat doet ze ook. Ze bestudeert hem van top tot teen en weer terug. 'So you are the George...' Hij knikt verlegen, niet wetende wat hij moet verwachten. 'Good. Don't you ever hurt my Charly.' een dreigend vingertje maakt de waarschuwing af. 'I won't, I promise.' Carol glimlacht en knikt tevreden. 'Your family is waiting. I'll get you something to drink.' Ik knik en loop lachend richting de tafel. Mijn vader heeft George uitgenodigd om aan te sluiten bij ons wekelijks etentje. 'Charly!' mijn moeder springt op en knuffelt me stevig. 'Gefeliciteerd! Ik ben zo trots op je.' 'Dankje mam.' zeg ik terwijl ze me los laat. 'Ik ben blij dat je vader weet wat er gaande is tussen jullie twee. Hij kwam zelf met het idee om hem uit te nodigen vanavond. Dat zegt iets.' Ik knik. George heeft inmiddels een plekje gevonden aan tafel. Zodra ik zit komt Carol met twee biertjes naar ons toe en zet een voor George en mij neer. 'Thank you.' zeg ik beleefd. 'I didn't know if you wanted one. If you want anything else let me know.' zegt Carol tegen George en verdwijnt snel weer uit het zicht. Ik grinnik zacht. 'I'm sorry.' fluister ik. 'What for?' 'She can be intense, but she means well.' George grijnst. 'It's okay. It's Just like at home.' De glazen gaan de lucht in en we proosten op een goede avond. Mijn vader praat veel met George om zoveel mogelijk te weten te komen over zijn intenties met mij. Het is ook bijzonder voor hem. Nog nooit eerder heb ik een jongen mee naar dit soort gelegenheden gebracht. Laat staan een relatie. Ik had kortstondige scharrels, maar hield ze daarna af als het serieus dreigde te worden. Ik had geen tijd voor een relatie. Hoe anders is dat nu. Ik kijk naar George die lachend aan tafel zit. Hij vangt mijn blik en ik zie een twinkeling in zijn blauwe ogen. Onder de tafel knijpt hij kort in mijn hand.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen