Bill POV.

Tijdens de begrafenis lukt het mij totaal niet om mijn concentratie erbij te houden. Ik ben veel te verdrietig om ook maar iets te kunnen horen van wat de mensen over mijn ouders zeggen. "Gaat het?" Fluistert mijn tante en ik knik langzaam. Voor haar is het ook niet goed om alleen maar met mij bezig te zijn.

Wanneerde begrafenis voorbij is en iedereen nog wat gaat eten, drinken en napraten, zonder ik mij af. Mijn ouders steunden mij altijd. Welke keuzes ik ook maak en wie ik ook ben. Ze waren er voor me toen ik vorig jaar vertelde dat ik op jongens viel en ze steunden mij ook toen ik vertelde dat ik met dieren wou gaan werken. Hoe het dat gaat is bij mijn tante wonen ideaal. Dieren in overschot.

"Kom je er niet nog even bij zitten?" Vraagt mijn tante zachtjes.

"Nee, sorry. Doe jij maar. Ik spreek de mensen die ik ken wel weer wanneer ik mij beter voel," zeg ik en mijn tante knikt.

"Als jij je daar het beste bij voelt zal ik niet gaan zeuren," zegt ze en ik knik even.

"Dank je," zeg ik zachtjes waarna ik haar een knuffel geef om daarna naar buiten te lopen. Even een sigaretje roken kan ook geen kwaad, ook al doe ik dat niet vaak, maar nu heb ik wel die behoefte.

Reacties?

Reacties (2)

  • Luckey

    Ahw arme Bill

    4 weken geleden
  • Luckey

    Ahw arme Bill

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen