Bill POV.

Ik loop naar boven en kijk toe hoe Koert Aylin in z'n armen houdt. "Jongen, ik denk dat we moeten praten," zeg ik en ik zet mij op een lege stoel.

"Waarom?" Vraagt hij.

"Jij, je broertje en je zusje zijn toch goed terechtgekomen en papa Tom en ik zijn niet continu bij jullie geweest. Papa Tom had het bij je broertje wel een beetje, maar z'n hormonen sloegen toen over. Jij bent te beschermend naar Aylin toe," zeg ik.

"Ik wil gewoon dat ze veilig is. Zonder Thomas ben ik de enige die daarvoor kan zorgen," zeg Koert zachtjes.

"Je hebt mij en papa ook he. Wij willen natuurlijk ook niet dat Aylin wat overkomt," zeg ik waarna Koert begint te huilen. "Jongen toch," zeg ik en ik pak Aylin van hem over waarna ik mijn arm om hem heen leg.

"Ik wil dat Thomas hier ook is. Hij hoort bij ons," snikt Koert.

"Papa Tom gaat kijken of hij iets kan regelen, maar verwacht er niet teveel van, okay? De wet blijft de wet," zeg ik en Koert knikt langzaam waarna hij weer naar Aylin kijkt.

"Ik wil helemaal niet bij Aylin huilen," zegt Koert en hij veegt snel z'n tranen weg. "Je gaat je andere papa hopelijk snel ontmoeten," fluistert Koert en ik bijt op mijn lip. Hij gaat sowieso een fantastische vader voor Aylin zijn. Daar ben ik van overtuigd, maar hij heeft Thomas nodig en voor mij is het echt niet fijn om mijn zoon daardoor zo verdrietig te zien.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Het komt goed
    Maar hij moet toch naar school weer een keer
    Dan kan die beter oefenen dat die meid bij zijn ouders blijft

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen