Bill POV.

"Helpt het Tomi?" Vraag ik na een uur of twee.

"Iets, maar nog niet zoals ik had gehoopt," bekent Tom dan en ik knik even. "Als mijn vader niet, niet zolang geleden vader zou zijn geworden zou ik zeggen dat ik daar blijf gedurende de zwangerschap. Dan zou ik jou en de kinderen in ieder geval niet tot last zijn, maar dat kan nu ook niet," zegt Tom.

"Hey, luister Tom, je bent ons niet tot last. Nooit niet. We houden allemaal zielsveel van jou en als je ervoor wilt gaan doen we het gewoon samen," zeg ik en Tom kijkt mij even aan.

"Okay," zegt hij zachtjes.

"Wat okay?" Vraag ik verward.

"Laten we ervoor gaan. Ik denk dat ik mijzelf nooit meer in de spiegel zou kunnen aankijken als ik het kind weg zou halen. Ik zou mezelf alleen nog maar kunnen haten," zegt Tom waarna ik z'n hand vastpak.

"Okay, dan doen we dit. Ik weet zeker dat mijn moeder wel wat vaker op de kinderen wil passen zodat jij niet al die drukte de hele tijd om je heen hebt. We doen dit samen," zeg ik en Tom knikt waarna hij mij stevig vastpakt en ik glimlach even. Dat hij mij nu zo stevig knuffelt maakt mij voor deze ene keer niks uit.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Team work!!
    Ze gaan dit samen kunnen!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen