Twee maanden later:

Met mijn neus in de boeken, probeer ik me te concentreren op de tekst. Het gaat over het menselijk lichaam, over de spieren. Iets wat veel herhaald is in de opleiding, maar mijn focus is ver te zoeken. Het niet zien van George valt me zwaarder dan ik dacht. Hij is weinig thuis in Engeland. Met de Britse GP zit ik zelf wederom met mijn neus in de boeken. Ik had graag George willen aanmoedigen, maar de maandag er na heb ik om 8 uur al een examen. Ik zucht en kijk op mijn telefoon. Geen berichten. George laat weinig van zich horen. Logisch, want hij is druk met trainen en de voorbereiding voor de volgende GP. Ik schrijf een aantal belangrijke begrippen in min schrift met de betekenis er achter. Nog een maand afzien. Nog een aantal uur probeer ik zo goed mogelijk de stof tot me te nemen. Een bericht haalt me uit mijn concentratie. Het is tijd voor een pauze. Met mijn telefoon in mijn hand loop ik mijn kamer uit. Een bericht van Donna:
-'Hey! How are you? Do you have time to talk?'
-'Yes, I have time. I'm good, and you?'
-'Me too! I want to show you something. I'll call you.'

Inmiddels ben ik in de keuken en schenk heet water in een theeglas. Na haar bericht belt ze me vrijwel direct. 'Hi!' haar stem klinkt enthousiast. 'Hi Donna. What's up? What do you want to show me?' Donna rommelt met iets. 'Okay switch to videocall.' ik doe wat ze zegt en zie haar gezicht verschijnen op mijn scherm. 'Promise me you won't get mad.' Ik frons. 'Why would I?' 'Because I think it isn't good news.' Ik kijk haar afwachtend aan. 'Show me.' Ze draait haar telefoon naar een scherm toe. Waarschijnlijk haar laptop. 'I saw these yesterday. Do you know her?' ik kijk naar haar scherm. Foto's. Foto's van George in Frankrijk. Hij zit op een bankje, maar niet alleen. Dit moet Emma zijn. Zoenend met een meisje zit hij op een bankje en er zijn foto's van gemaakt. Ik voel de tranen in mijn ogen prikken. 'I have a feeling this is his ex.' zeg ik schor. 'I'm sorry Charly.' zegt Donna zacht. 'I... I don't know what to say.' Ik knik. 'It's okay, you didn't do anything wrong.' Donna glimlacht als een boer met kiespijn. 'If you want to get a drink, let me know. I'm free this weekend.' We beëindigen het gesprek en met het kopje thee loop ik naar boven. Verslagen door wat ik heb gezien, is het onmogelijk om me weer te richten op de lesstof die ik moet leren. Is dat de reden waarom ik niets heb gehoord van hem? Heeft hij het te druk met haar? Een traan rolt over mijn wang. Het is waar ik bang voor was toen ik haar berichtjes las. Nog een traan rolt naar beneden. 'Fuck.' zeg ik zacht. Ik pak mijn mobiel en stuur een berichtje naar Donna. 'Let's get that drink tonight!' Niet veel later krijg ik een bevestigend bericht terug. Ik veeg de tranen weg. Ik ben boos. Op George, maar ook op mijzelf. Hoe kon ik nu denken dat het deze keer anders zou zijn. Het was vroeger al een vreselijke plaaggeest. Een persoon veranderd niet zomaar. Dat blijkt nu wel weer. Mijn gedachten veranderen van verdriet naar boosheid. Ik baal mijn vuisten. Mijn boeken sla ik dicht en ik duik mijn kast in op zoek naar een outfit voor vanavond.



'Charly!' Donna omhelst me zodra ze me ziet. 'I'm so sorry.' Ik pers een glimlach op mijn gezicht. 'It's okay. Time for some drinks. I want to forget about him real fast.' Donna knikt. Arm in arm lopen we de club in. De muziek komt ons tegemoet en dreunt door mijn hoofd. We zijn hier met een doel. Al het verdriet wegspoelen met alcohol zodat ik het zo snel mogelijk kan vergeten. 'Here. Take a shot.' Donna geeft me het kleine glaasje. In een beweging laat ik de vloeistof in mijn keel glijden. 'Ugh. It's so sweet.' Donna lacht. 'Yes. I want to start strong!' We lachen en gaan na een tweede drankje de dansvloer op. Zonder veel te praten dansen we een tijdje. Een paar jongens kopen drankjes voor ons en we raken aan de praat. Het is een gezellige avond waarin ik niet denk aan de reden dat ik er ben. Ik neem een van de vele shots van de avond en ga de dansvloer weer op. 'Charly?' ik draai me om. 'Hey Carl!' roep ik opgewekt. De alcohol heeft duidelijk een effect op mijn coördinatie waardoor Carl me opvangt. 'Wow... Are you okay?' ik knik. 'More than ever.' Ik zet mezelf weer recht op mijn hakken en glimlach. Hij is duidelijk in de war van mijn gedrag, maar negeert het. 'I'm sorry for the last time we've seen each other.' Ik maak een wegwuif gebaar. 'Don't worry. I'm here to forget about my problems.' Ik dans weer verder en laat een ietwat verbaasde Carl staan. 'We're okay?' Ik knik. 'Now dance with me.' Zeg ik dwingend en trek hem naar me toe. 'Charly...' Carl probeert afstand te nemen. 'Don't do this to me.' Ik frons. 'What?' 'You don't want to do something you'll regret tomorrow.' Ik draai met mijn ogen. 'I Just want to dance.' 'I know.' Ik zucht. 'You're scared. If you want to kiss me. Just do it.' Ik draai me van hem af. Niet veel later voel ik zijn handen om mijn middel en draait hij me naar zich toe. Onze gezichten zijn enkele centimeters van elkaar verwijderd. Zijn adem raakt mijn gezicht. Zijn donkere ogen boren in die van mij. 'Charly...' voor hij zijn zin af kan maken, breng ik mijn gezicht nog dichter naar die van hem. Onze lippen raken elkaar. Niet veel later wordt alles wazig. De alcohol slaat eindelijk hard toe. Carl houdt me vast. 'You're drunk.' 'I don't care.' zeg ik en probeer hem nog eens te zoenen. Carl houdt me van zich af. 'I'll bring you home.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen