Rosa pov:


'Rosabella, kan ik even met jou spreken in mijn lokaal?'
Wat zou er anders zijn? Laat me raden mijn cijfers waren random omhooggegaan?
Ik stond naast de deurpost stil. 'Ja, mevrouw?'
'Kom even zitten.'
'Maar natuurlijk.' Wat wilde ze me precies vertellen?
'Ah, daar ben je dan.'
Ik keek de vrouw vreemd aan op de stoel voor haar bureau. Mijn blik ging naar Dennis die het lokaal in liep.
Zijn hand die over zijn blonde warrige haren ging. 'Ik ben gekomen zoals beloofd?'
Ik keek mevrouw Darcy aan. 'Beloofd voor wat?'
'Had ik jou dat nog niet verteld? Dennis gaat jou de komende weken bijles geven voor wiskunde.'
'Wat?' Dit moest vast een grap zijn.
'Vooral, nadat jouw laatste proefwerk niet zo best was.'
Vond ze het gek? Wiskunde is kei moeilijk. Ik vond oefenen voor dans, met namens ballet veel belangrijke dan een wiskunde proefwerk leren. Niet dat ik niet geleerd had. Ik had een week van tevoren voor die stomme wiskunde toets geleerd.
'Ik dacht dat ik goed geleerd had.'
'Jouw proefwerk was voor tweeënvijftig procent maar correct en dat is net niet voldoende.'
'Ik kan je daarmee helpen,' zei Dennis.
Ik proestte het bijna. Waarom zou ik iemand als Dennis willen als mijn Tudor. Ook al was hij intelligent. Kwam er dan nooit een einde aan met mij proberen te versieren? 'Dit moet vast een vergissing zijn. Ik kan je anders betalen. Hoeveel wil je? Tien duizend?'
Mevrouw Darcy begon kort te lachen. 'Geld zal niks oplossen. Mocht je nog graag dit jaar willen slagen zou ik Dennis hulp aanbieden als jouw Tudor, totdat jouw wiskunde gemiddeld weer rond de voldoende staat.'
'Dit kan u niet maken.'
'Dat kan ik wel, kind. Ook al sta je in de top van klas met dansen. Mij als leraar kan je niet omkopen met geld of je dure spullen. Of was je soms vergeten dat het tegen de regels was?'
Ik keek de vrouw vuurspuwend aan.
'Aangezien Dennis en jij nog straf hebben.'
'Maar ik was niet met...'
'Nee, dat is waar, maar eergisteren was je wel betrapt tijdens het rondspoken door de gangen tijdens de avondklok. Jij en Dennis hoeve tenminste de komende tijd de danslokalen niet schoon te maken. Wat een voordeel heb jullie jongelui toch.'
Ik keek de vrouw nog steeds vuurspuwend aan.

Dennis pov:


'Wanneer zullen we beginnen?'
'Zo meteen, ik zie wel.' Ze rekte haar been bij de barre.
'Oké,' dan wacht ik wel.' Ik verliet de dans lokaal. Ook al had ze keihard mijn hard getrapt en kon ze bot zijn, ik probeerde nog geduld met haar te hebben. Volgens Shirley had ze een zwaar zomer achter de rug. Wat zou er tijdens de zomervakantie gebeurd zijn?
Ik kwam twintig minuten terug in het lokaal.
Zo te zien was ze bezig met ballet. Haar bewegingen waar zo sierlijk en elegant. Ook één van de reden dat ik voor haar viel. Ze stopte meteen nadat haar blik kort de mijne staarde. 'Dennis, hoelang stond je hier al?'
'Pas net. Je danste best goed.'
'Het zal wel. Als je probeert mij te versieren.
'Ik maak geen schijn van kans. Ik weet het nu wel, Rosa.'
'Wat is de reden dat je hier dan staat?'
'De bijles voor wiskunde.'
'Oh dat.'
'Ja, dat,' reageerde ik bot. 'Of was je soms vergeten dat je geen bijles had?' voegde ik er nog aan toe.
Ze keek me bijna vuurspuwend aan, maar herstelde haar zelf weer. 'Kijk, ik wil me beter focussen op mijn sterke kanten dan mijn slechte kanten. En dans is mijn sterke kant.'
Dat had ik zojuist ook wel gezien.
'Ik vraag me echt af of je volgend jaar over wilt gaan.'
Haar wenkbrauwen was tot een boze blik gebogen. Ze keek me echt vernietigend aan. 'Weet je wat, dan gaan we die stomme wiskunde doen.'
'De algebra vergelijking is niet zo moeilijk,' zei ik een kwartier later in de bibliotheek. 'Het is een kwestie om beide... Hey, luister je wel?'
Haar blik was van haar smartphone naar mij gericht. 'Ja, je zei iets van vergelijkingen dat niet zo moeilijk is.'
'Ja, en verder?'
Ze hield haar schouders op. Haar blik was weer op haar mobiel.
Ik baalde mijn hand tot een vuist. Ik probeerde me te beheersen.
'Oké, als je die formule eens probeert te...'
'Geen zin,' onderbrak ze me kortaf.
Ik had er wel genoeg van. 'Gedraag jij je altijd zo koud?'
'Pardon?'
'Dat je me na jaren vaak genoeg afwijst is nu al duidelijk. En dat wiskunde ook niet jouw favoriete vak is, maar moet je dan vervolgens zo hatelijk tegen mij doen?'
'Dat ben ik ook niet.'
Ik liet een gesnuif horen. 'Geloof je het zelf? Je behandeld me anders wel alsof ik één of ander stuk vuil ben.'
'Wat?'
Ja, en dat nog. 'Weet je wat, bekijk het maar,' reageerde ik wat nors dan ik bedoelde. Ik pakte mijn spullen. Ik ging de bibliotheek uit. Het was nu wel duidelijk dat ze me keihard in mijn ego trapte. En dit was niet de eerste keer. Ik vraag mevrouw Darcy straks dat ik stopte om nog Rosa Tudor te zijn. Ik kon anders wel met de rest de dans lokalen schoonmaken. Jaela had me gister wel kwaad gemaakt en me in de problemen bezorg, maar ik kon beter haar onder ogen zien dan Rosa. Het maakte voor mij niet uit of ze door haar slechte cijfer niet over ging. Ik wilde haar ook echt loslaten. Ik heb alleen even een time-out nodig van alle boosheid in me. Ik kon later nog naar mevrouw Darcy gaan.
Ik ging de dansstudio in. Vermoedelijk al schoongemaakt. Ik deed mijn IPhone via de groter speakers aan.
Dit had ik echt nodig. De expressie van de muziek en de danspassen die ik voelde. Er was zoveel boosheid dat van me uitkwam. Boosheid van mijn moeder hoe ze Tobias en mij behandelde. En vooral van Rosa. Ik deed een pirouette in de lucht. Op het einde van de eerste muziek beland ik op de grond. Ik hijgde.
'Je deed het best goed.' Hoorde ik een bekende stem.
Ik had het tweede liedje meteen stopgezet. 'Wat is er nu weer?'
'Ik wilde...' ze maakte haar zin niet af.
'Wat? Ik begrijp het al na dit alles'
'Nee.' Ze liep paar stappen naar me toe. 'Ik denk dat je het niet begrijpt.'
Ik ging met mijn hand over mijn haar. Mijn kaken waren weer gespannen van de boosheid.
'En het spijt me.'
Zij spijt? Volgens Jake had ze nooit spijt.
'Voor wat heb je spijt.'
Ze stond recht voor me.
'Ik had nooit als een kreng bij andere je hard moeten breken. En jou voor schut zetten.'
Dat had ze inderdaad gedaan bij het bijzijn van de andere. Ik wilde iets zeggen.
'Of jou van me afstoten,' viel ze me in de reden.
'Het is je anders wel geluk. Ik hoop dat je succes vindt met een ander Tudor.'
'Dennis.' Ze had haar hand op de rug van mijn hand gelegd. 'Nog iets belangrijks. Ik wil eerlijk zijn dat ik jouw muziek een tijdje geleden leuk vond. Je speelde goed gitaar en...'
Ik geloofde er niks van. Ik wilde nog iets zeggen.
'Maar het was op het verkeerde moment,' viel ze me in de reden. 'Het zou leuk geweest zijn als de andere niet bij waren. Ik twijfel nu ook wel of iets voor je voel.'
Ik keek haar verbaast aan. Sinds wanneer gebeurde dat? De kriebels begonnen weer naar boven te komen.
'Ik wilde... Ik had geen behoefte voor afleiding. Een vriendje zou voor afleiding veroorzaken tijdens ballet, maar ik wil je zelf niet kwijt als iets vriendschappelijks.'
'oké, ik begrijp het. Maar als je tocht niks voor me voelt en ik jouw type niet bent, dan wil ik wel dat je weet hoeveel ik voor jou voelt.'
Ik draaide me om de speakers aan te zetten. Het juiste nummer.

Rosa pov:


Ik staarde naar zijn dans. Verbijsterd wat hij allemaal deed. Ik wist niet wat ik ervan moest zeggen. Ik dacht eerst dat het een suf dans was over de liefde, maar in tegendeel zelf. Ik was bijna vergeten dat hij een leerjaar hoger zat dan ik. Zijn danstechnieken waren ook wat beter dan de jongens van mijn dansklas. Hij leek niet de onhandige studiebol dat ik hem vanaf de vorige school voor aanzag. Ik kreeg het warm vanbinnen. Hij pakte mijn hand. Zijn andere hand die op de heup lag en me kort mee liet gaan met zijn dans. Ik kon het niet laten om te glimlachen. Hij tilde me op. Kort liet hij me ronddraaien. Hij liet me op de grond. Op het laatst was nog ongelofelijk. Ik had nooit gedacht dat hij... Hij deed een zij flip onder me. Het liedje was voorbij. Hijgend kwam hij bij.
'Dennis, ik weet niet wat ik hiervoor moet zeggen.'
'Dit is hoeveel ik voor je voel.'
Ik kreeg een duizelig gevoel.
'Ja, dat zag ik, het heeft veel indruk op me gemaakt. Ik heb alleen tijd nodig om na te denken.' Niet alleen dat. Wat zullen mijn vriendinnen denken dat ik gevoelens van Dennis kreeg. 'Misschien dat we verder kunnen met wiskunde. Ik zal me niet meer als een kreng gedragen, beloofd.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen