Rosa pov:


'Wist jullie al dat er binnenkort een gemaskerd schoolfeest aankomt?' kondigde Shirley aan.
Ik keek haar aan. 'En hoe kom je aan de info?'
'Kijk wie eraan loopt.' Amira weer in de richting van Dennis die ons kant op kwam.
Dilanna begon al te giechelen.
Ik porde haar in haar elleboog. 'Het is niet eens grappig.'
'Hey, Rosa. Zullen we zo meteen beginnen met wiskunde?'
'Wiskunde?' Shirley keek me vreemd aan.

'Ja, wiskunde.' Herhaalde ik haar. Ik keek Dennis weer aan met een glimlach. 'Ja, Ik kom er zo aan.'
'Mooi dan zie ik jou zo.'
'Top.' Ik keek de meiden weer aan.
'Heeft hij het nog steeds niet...'
Mijn hart maakte een sprongetje. 'Er is een streep achter gelaten en dat weet hij ook,' viel ik Shirley in de reden. Het fijne gevoel voor Dennis bleef maar komen. Ik werd er echt gek van. 'En hij is zo'n een studiebol.' En ik had niet zoveel met studiebols en nerdy jongens. Dat probeer ik mezelf wel wijs te maken. Vanbinnen vertelde mijn gevoel wel iets anders.
Ik kletste nog verder met mijn vriendinnen van de D-Elite groep. Er drong iets tot me door.
'Heeft iedereen zijn dure design kleding aan? Of design spullen bij zich? Het is namelijk dinsdag.'
Dat was ook een regel van de groep. Regel nummer drieëntwintig: Op dinsdag dragen alle D-elitemeiden Dure Design kleding. Alleen een tas kan ook, zoals Gucci, Prada, Chanel, Burberry, en nog meer dure merken.
Shirley had het kort over haar afro-Amerikaanse vader die weer terug moest naar LA voor zijn werk.
Ik had verder niet meer te vertellen in de pauze.

In de hal leek alles om me heen wazig. Ik had de behoefte om te gaan zitten.
Wat was dat in vredesnaam?
Het zou vast niks ernstig zijn.

Ik kwam de bibliotheek in. Dennis zou hier ergens moeten zijn. Ik leek een glim van zijn blonder haar te zien bij de hoek bij de tafel.
Ik ging naar hem toe.
Zo te zien pakte Dennis zijn spullen in.
'Ga je nu al weg?'
'Ja,' reageerde hij kortaf. Hij deed zelf niet de moeite om me recht aan te kijken.
Hoezo? Ik was er net. En ik was nog net op tijd?
'Dat je me niks anders ziet dan het zogenaamd studiebol is wel duidelijk.' Hij stond op. 'Ik weet nu ook wel dat je me niet ziet staan, maar moet je dan nodig met jouw vriendinnen over mij roddelen?'
'Ik had niet eens...'
'Hou toch op,' reageerde ik bits. 'Ik heb heus wel gehoord dat je me "zo'n een grote studiebol ziet" Je had zelf beloofd dat je niet als een kreng tegen me deed, en wat doe je?'
'Dennis, ik bedoelde het niet...' Ik hapte naar adem. 'Het floepte er opeens uit.'

Hij keek me eindelijk in mijn ogen aan. 'Hoe vaak wil je me eigenlijk in mijn hart trappen?' Hij ging met zijn hand over zijn honingblonde haren. 'Ik heb zelf niet echt meer de behoefte om je te helpen met wiskunde. Ik deed het alleen omdat ik om je geef.'
'Echt?'
'Ja, alleen heb ik niet...'
Ik nam een stap naar voren. Had mijn armen over zijn schouder gelegd. Ik had geen enkel seconden geaarzeld om hem op zijn lippen te kussen.
Er kwam een ontspannen gekreun van Dennis.
Ik trok mezelf meteen voordat de tong kwam. Dat was nog een hele grote stap om te doen.
'Wow.' tegelijkertijd nog verrast van de kus.
'En nee je droomt dit niet. Ik voelde na een kort tijdje iets voor je. En het spijt me dat ik je te vaak gekwetst hebt.' Ik keek omlaag naar de donkerbruine houten vloer van de bibliotheek.
Zijn vingers kwamen meteen onder mijn kin, waardoor ik hem recht moest aankijken.
'Betekent dit dat we iets hebben?'
Ik knikte.
Dennis handen hadden mijn hoofd beet. Zijn duim lag op mijn wang. Zijn gezicht kwam dichter naar me toe.

Jaela pov:


'Ik weet waarom jij en mijn stomme kleine zusje een wraakactie bij me uitvoerde.'
Ik keek haar verbaast aan. Had ze soms ontdekt dat haar dagboek niet meer in haar kamer lag? Ze had ons op de één of ander manier door. Wat kon ik hier over zeggen?

'Wraakactie?' Ik hapte bijna van adem.
'Ja, een wraakactie. En doe maar niet alsof ik dom ben. Je wilde natuurlijk wraak op me nemen puur omdat je een mega crush op Dennis hebt. Jesper is blijkbaar niet meer goed genoeg voor je?' Ze liet een arrogant gesnuif horen. 'Het verbaast me ook niks dat je het met hem uitgemaakt hebt.'
Hoe in vredesnaam wist ze dit allemaal? Dat ze wist dat ik gevoelens voor Dennis kreeg. Het leek alsof ze me gedachtes las. Ik probeerde me te herstellen.
'Hoe kom je daar in vredesnaam bij?' Ik friemelde aan kleding.

'De hele school is sinds gisteren wel op de hoogte dat het uit is tussen jullie twee. En ik weet ook hoe jij naar Dennis kijkt.'
'Nee? Wij zijn alleen vrienden, meer niet.'
'Hmm, het is wel duidelijk dat je geen goeie leugenaar bent, tenzij je me wijs wilt maken dat ik voor jouw ogen te stom bent en niks door hebt.' Ze nam een stap mijn kant op, terwijl ze me dreigend aankeek 'Laar ik je nog iets duidelijk maken. Aangezien ik jammer genoeg niet het meest geluk heb dan jij, hebben mijn familie wel generatie lang veel invloed uitgeoefend op deze school.'
'En wat is jouw punt hiermee?' vroeg ik.
Ze liet een gesnuif horen dat bijna op een bespottende en arrogante lach leek. 'Lieverd, ik kan er zelf voor zorgen dat je met ellende en al hier van deze school verdwijnt. En dat meen ik ook echt, want het is nu wel echt officieel oorlog tussen ons.'
'Van waar die dreigement? Ik ben heus niet bang voor je.' Ook al klopte me hart een beetje van de angst.
Ze glimlachte arrogant en keek me nog steeds strak aan. 'lieverd, je hebt echt geen idee. Als ik jou was zou ik Dennis met rust laten.' Met die woorden liep ze van me vandaan.

De rest van de dagen deed Rosa er echt alles aan om mijn leven zuur te maken. Ik was druk bezig met fotografische project. Vreemd genoeg zat de cameratoestel vast. Achteraf bleek het een valstrik te zijn, wanneer ik het los koppelde van de tang waar die vast zat, waardoor er twee eieren uit de lucht op mijn hoofd belandde. Het eiwit en de eidooiers kleefde in mijn donkere haren. Ik kreeg hierdoor serieus een onvoldoende van het fotografische project.

Jake en paar andere waren hier ook verrast over.
En jemig rauwe eieren stonken ook echt enorm toen het in mijn haar kleefde.

Jake pov:


Ik liep naar Rosa toe die met haar twee vriendinnen bij de deuropening die richting de kleedkamers van de theater toe leidde. Die meiden zaten bij de deurpost te giechelen. Ik zuchtte. Rosa kon soms te ver gaan. 'Dames, ik neem Roos even van jullie mee,' zei ik, terwijl ik haar arm beet nam en naar de een de beste lege kleedkamer toe sleurde. 'Waar ben je mee bezig, Roos?'

'Wat denk je wat ik gedaan had.'
'Roos, ik begrijp dat je Jaela van school wilt weg krijgen, omdat je haar haat. Moet je serieus bijna iedereen in de theater de stuiver op het lijf jagen?'
'Dat was ik ook van plan.'

wreef met mijn hand over mijn gezicht van ergernis. 'Maar serieus, Roos. Ik heb zojuist bijna meegemaakt dat de theater leraar een hartverzakking kreeg.'

'Nou, schat. Het was ook de bedoeling dat het voor Jaela bedoeld was.'
'Ik vind het prima dat ze jouw prooi is, maar zorg alsjeblief niet dat er door jouw streken meer slachtoffers vallen, want anders krijg ik problemen. En ik heb al genoeg preken gekregen hier.'
'Ja, wat jij wilt. Ik zal er wel wat alerter worden. En hoe is het verder met jouw afspraak.'
'Veel ingewikkelder dan je denkt.'
'Ja, dat is te merken. Al een half jaar in gang en je hebt haar nog steeds niet zover gekregen om met haar in bed te stappen. Vreemd, vergelijken met de andere meiden dat jouw wel gelukt was. Je hebt haar zelf niet eens gezoend.'
'Gaat ook wel moeilijk worden.'
'Zorg wel dat je aan onze plan houdt, neef.' Ze verliet de kleedkamer.
Ik kon haar nog kort aanstaren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen