Jake pov:


Dit leek een geluk dag te zijn. Alweer de mogelijkheid om met Jaela samen te werken. Ze was echt een lastig type. Aan de andere kant had ze echt pit. Ze had zoveel lef en was ook niet het typische meisje-meisje. Haar stoere kant beviel me wel, ondanks dat ze me erg kwaad had gemaakt door me een kick in het kruis te geven. Ik moest het voor Jesper haar vergeven.
Dat had ik alleen gedaan toen ze nog iets met elkaar hadden.
'Al wat ideeën voor ons duet?' vroeg ze tijdens de kleine dansstudio.
'Niet echt. Misschien iets met...' Ik keek haar van top tot teen aan. 'Sensualiteit.'
'Ja, mooi niet.'
'Of anders...'

'Zeg, als jouw ideeën alleen vieze thema's zijn kunnen meteen gaan stoppen met het duet.'
'Ook niet als je er een onvoldoende krijg?'
'Ik sta, eigenlijk best goed met het dansschema. Een onvoldoende zou ik niet erg vinden.'
'Oké, Jaela wat voor ideeën had je?'
'Ik wil echt iets met ritmische gymnastiek doen en dat met dans combineren...'
'Ik ben niet lenig als jou. En het is een vrouwensport. Wat heb ik eraan?'
'Ritmische gymnastiek is niet alleen voor vrouwen,' reageerde ze een beetje verbijsterd. 'De sport wordt in Japan paar jaar ook door mannen gespeeld. En recent kunnen sommige jongens in Spanje ook aan die sport deelnemen. Alleen een vrouwensport is het niet.'
'Nu je het over jouw interesse hebt. Wat dacht je iets met freerunner?'
Ze trok haar mond open om iets te zeggen.
Ik hief een vinger. 'Het is niet alleen voor mannen. Paar vrouwen doen ook aan freerunner.' Ik leunde nonchalant tegen de muur aan. 'Je wilde geen vieze of sensuele thema's. Freerunner is daar vrij van.'

'Hoe gaan we dat dan combineren?'
'Vergeet een bepaalde dansstijl niet.'
We waren nog niet helemaal eens met de dansstijl. Hetzelfde met onze interesse. Er was geen verhaallijn dat we konden gebruiken. De meeste van mijn idee werden meteen geweigerd. En sommige ideeën van haar vond ik gewoon niks. Het werd bijna een ruzie tussen ons twee.

Jemig, kon die meid niet voor een keer eens chill zijn? Ik wist dat ze me niet mocht. De manier dat ze soms bot tegen me deed. Ik was bijna van plan om de dansstudio te verlaten.
'Sorry, dat ik nog bot reageer,' zei ze.
Ik leunde tegen de muur aan. Een bal met een glinsterende glans had mijn aandacht. 'Maar kom op? Waarom telkens tegen me snauwen? Ik reageer toch ook niet vaak bot tegen jou?'
Ik zag iets van schuldgevoelens in haar blik. 'Ik wil er wel proberen op te letten.' Ze keek me aan. 'Maar beloof me dat... Is dat mijn bal?'
Ik draaide de bal met mijn wijsvinger alsof het een basketbal was.
'Mag ik hem terug?'
Er verscheen een glimlacht op mijn gezicht. 'Alleen als je alsjeblieft zegt.'
'Ja, mooi niet.'
Ze kwam voor me staan. Van plan de bal uit mijn hand weg te pakken.
Ik hef mijn hand met de bal boven mijn hoofd. Het was jammer voor haar dat ze een halve hoofd kleiner was dan ik.
Ze sprong om het te pakken.
Ik stond op mijn tenen.
'Serieus, Jake geef het terug.'
'Zeg eerst maar alsjeblieft.'

Verbeeldde ik het me of zag ik iets van pret in haar gezicht? Ze deed had haar been omhoog. Haar arm lag hield ze onder de knie van de been. Ik had dit alleen niet zien aankomen.
Probeerde ze nou met haar been de bal van me weg te slaan. Ze wilde met haar vrije hand mij als ondersteuning gebruiken. Ik deinsde paar stappen naar achter.
'Leuk geprobeerd, babe, maar dat gaat je niet lukken.'
Haar ogen keken me bijna vuurspuwend aan. Ze haatte het recht dat ik haar babe noemde.
'Geef mij die bal.'
'En maar denken dat jullie atleten met de sport de bal makkelijk kunnen vangen.'
Ik deed een backflip met de bal in mijn hand. Het lukt, alleen de bal glipte ineens uit mijn hand.
Ze ving de bal snel.
Het werd plots klooien met elkaar. Ze leek er zelf plezier te hebben. Een kat en muis spel wie de bal had.
Ze had uiteindelijk de bal weer. Het plafon was niet heel hoog genoeg om de bal hoog in de lucht te laten gooien. Ze had al paar truckjes met de bal gedaan. Ze ving de bal. Ze giechelde toen ik achter haar aanzat en haar beet nam. Ik draaide haar in het rond. Ze liet de bal vallen.
We hadden alle twee geen aandacht meer voor die bal.
We keken elkaar aan. Jaela groene ogen die door de licht van de dansstudio fonkelen.
Mijn hart bonkte door mijn keel. Ik had het warm van het geklooi.
'Ik heb misschien een idee voor het duet.' Ze bevrijdde zichzelf van mijn handgreep.

'Het idee was in ieder geval niet verkeerd.' Tenminste geen stomme idee die ze eerst had.
'Dus het bal is een soort van heilige graal die bewaakt wordt,' herhaalde ze verder. 'Ik ben dan degene die de bal bewaakt, omdat het erg kostbaar is.'
'En wat ben ik dan?'
Daar hadden we nog niet over gehad. Nog niet de rol die ze in het duet ging spelen.
'De dief,' antwoordde ze. 'Misschien een notitie voor de ideeën'
Dat vond ik nergens voor nodig. Er markeert niks met haar geheugen.
'En de stijl?'
'Wat zeg je?'
'Een bepaalde dansstijl.'
'Ik denk een combinatie van verschillende dansstijlen.'
Het geluid van de bel weerkaatste door de hal heen.
Was verschillende dansstijlen wel mogelijk?

Jaela pov:


Ik ademde diep in. Ik was er wel klaar voor om het Dennis te vertellen. Ik had mijn gevoelens voor hem al weken voor hem geheimgehouden.
Ik zag hem in de gang aankomen.
'Dennis, ik moet je iets vertellen.'
Hij draaide me kant op.
'Ik loop er al weken mee. Maar ik denk dat ik verliefd op je ben.'
Zijn neutrale blik ging naar verrast. 'Wow, serieus?'
Ik knikte. 'Ik dacht dat mijn gevoelens wel weg gingen, maar mijn gevoelens voor werd steeds groter.'
Hij ging met zijn hand over zijn haren. 'Ik weet niet wat ik daarover moet zeggen.'
Mijn hart bonkte. Ik beet op mijn lip.
'En ik wil ook eerlijk met je zijn, Jaela. Ik vind je ook leuk, maar alleen als iets vriendschappelijk.'
Ik voelde een steek vanbinnen. Ik had mijn gevoelens voor hem nooit bekend moeten maken.
'En het punt is. Ik heb al iets met Rosa.'
Hoezo haar? 'Ze had je na de kerstvakantie je belachelijk gemaakt.'
'Ik heb het haar ook vergeven. En ze bleek zelf ook iets voor mij te voelen.'
Ik geloofde er helemaal niks van. Rosa had door dat ik iets voor Dennis voel. Probeerde ze me op die manier te kleineren.
Ik wilde zeggen dat Rosa hem zou gebruiken en dat het een valse manier van haar was, maar wat het voor zin? Dennis was al verblind door de verliefdheid van haar.
'Ik denk dat we hier ook een streep achter moeten zetten. Ik wil je ook niet kwijt als een goeie vriendin van me.'
Weer een deuk in mijn hart. Dat deed zeer. De tranen staan in mijn ogen.
'Ik weet zelf niet wat ik nu van je moet denken. Ik moet nu gaan.'
Zijn laatste opmerking voelde als een keiharde klap.
Ik kon hem nog aanstaren die van me weg liep. Zijn beeld werd door de tranen erg wazig. Hij had niet eens afscheid van me genomen.
Ik slikte een brok in mijn keel weg. Ik kon de tranen niet meer onderdrukken. Ze rolde over mijn wangen. Hoe kon hij me op zo'n pijnlijke manier me afwijzen?

Ik wilde tijdens het avond eten ergens anders zitten het liefst alleen. Ik kon Dennis niet meer onder ogen zien. Marley en Sebas drongen me echt aan om bij hen aan tafel te zitten. Ik had mijn vrienden nog niet eens verteld over mijn gevoelens voor Dennis en zijn afwijzing in de gang.
Gevoelens uiten bij mijn vrienden was wel iets dat ik het liefst niet deed.
Jake kwam ook bij ons aan tafel zitten.
Sinds wanneer was dat?
Ik zag Rosa met Dennis aankomen. Dit keer niet hand in hand. Ze gingen tegenover mij aan tafel zitten.
Ook dit nog. Ik had nooit naar mijnvrienden moeten luisteren.
Rosa keek Dennis wel erg liefdevol aan. Ze had bijna haar handen over zijn armen gelegd. Ik kreeg hierdoor een erg verstikkend en pijnlijk gevoel van.
Ik probeer een hap van mijn spaghetti te nemen dat moeizaam werd. Ik keek alleen op mijn bord.
'Ik ben echt blij dat je me wilt helpen, liefje.'
'Voor jou heb ik er alles voor over,' zei Dennis.
Tobias maakte joelende opmerking over de koppel tegenover me. Jake en Shirley

Moesten er zelf om lachen.
Zelf Shirley was bij ons aan tafel. En dat gebeurde nooit.
'Zeg, waarom zit Dilanna niet aan tafel? Jullie zijn toch een hechte trio vriendengroep?' reageerde ik een beetje bot eraan toe.
'Ze ging met haar moeder ergens eten, van waar die vraag?' vroeg Shirley.
Ik hield mijn schouders op.
Rosa ging met haar hand over zijn blonde haren. Ze keek me bijna sadistisch en spottend aan. 'Ik vind echt dat je geweldig bent, Dennis. Vooral met Dansen.'
Mijn eetlust verdween meteen. Er knapte iets bij me dat ik niet meer kon aanzien.
Probeerde Rosa me op die manier me uit te tent te lokken?
Ik had het liefst kwaad mijn dienblad gepakt en ergens anders gezeten, maar ik hield me in. Dat was waarschijnlijk wat ze wilde.
'Ik ga even naar het toilet,' zei Dennis, terwijl hij van tafel ging.
Er viel een korte stilte aan tafel.
Jake kon het niet laten om zo dicht mogelijk bij me te zitten en me op die manier te proberen te irriteren. Hij had op een gegeven moment een arm over mijn schouder gelegd. Ik sloeg het van mijn schouder af.
Tobias was raar bezig met zijn eten.
Grappig om te zien, maar wel een beetje onvolwassen voor zijn leeftijd.
'Tobias wanneer leer je het om niet met jouw eten te spelen,' zei Jake, terwijl hij een stuk vlees naar zijn richting toe gooide.
Het belandde op zijn bord.
'Gast, wat denk je wel niet?'
Zonder enkel beseft vlogen er slieren spaghetti van zijn bord onze kant op. De slierten met wat saus belandde op mij.

Ik huiverde.
'Goed zo, Tobias,' zei Rosa ze stond op en gooide een glas met drinken over me heen.
Ik hapte naar adem.
'Wow, dit wordt nog gezellig aan tafel,' zei Shirley er wat droogjes aan toe.
Ik keek Rosa kwaad aan.
'Oeps het was maar een ongelijk,' zei ze spottend.
'Geloof je het zelf?'
'Dames, toe nou. Ik weet dat jullie elkaar niet mogen maar het is geen moment om hier aan tafel te gaan kibbelen.'
'Dan heb ik voor jou nog iets, Tobias.' Jake gooide een glas limonade tegen Tobias gezicht aan.
De rest aan tafel reageerde allemaal met 'Oooo'
'Dan heb ik ook iets voor jou.' Tobias pakte zijn bord met spaghetti met tomatensaus en gooide het in het gezicht van Jake. De spaghetti slierten belanden op zijn witte shirt.
'Dit zet ik jou betaalt.' Hij stond op en pakte een slagroom cake van de vitrine. Hij gooide het cakeje richting Tobias. Hij wist het nog net te ontwijken.
De cake belandde op iemand anders.
Gechoqueerd staarde het meisje Jake aan. De hele school zag het ook wat er gebeurde.
'Voedsel gevecht,' riep Tobias en hij gooide de rest van zijn eten op zijn dienblad naar iemand anders.
Bijna iedereen in de aula met eten tegen elkaar aan te gooien.

Sebastiaan dook meteen onder tafel toen een cakeje bijna zijn kant op richtte.
Hoe had dit kunnen gebeuren? Nu er toch en voedsel gevecht was ik had het nog met Rosa te doen. Ik pakte een bakje met pudding en wilde het naar Rosa gooien, maar tot mijn verbazing was ze nergens te bekennen. Waar zou ze in vredesnaam zijn?
Dennis kwam op dat moment aan met een geschrokken gezicht.
Op het moment dat iets wilde zeggen lande er een stuk van de cake zijn richting op.
Het voedsel gevecht ging zo door.
'Wat is hier aan de hand!'
Ik keek geschrokken naar de stemverheffing van mevrouw Bensons de Engelse lerares.
Iedereen was ook meteen gestopt met het voedsel gevecht.
'Ik wil een verklaring wat deze belachelijke gedoe moet betekenen! En zolang ik geen antwoord krijg gaan jullie met ze alle de boel hier schoon maken!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen