Bill POV.

Wanneer we helemaal klaar zijn om te gaan zet ik Brenda in de buggy. "Papppaaaaaaaaa!" Begint ze gelijk te huilen.

"Ik ben hier lieverd. Wanneer we op het strand zijn mag je er weer uit, okay lieverd?" Zeg ik dan en ik hurk voor haar neer om haar traantjes te drogen. "Goedzo lieverd. Nu niet meer zo huilen he," zeg ik en ik druk nog een kusje op d'r wang waarna ik opsta om samen met mijn kleine meid te vertrekken.



Wanneer we op het strand zijn aangekomen zet ik de buggy in de algemene ruimte. Ze kennen mij hier natuurlijk nog, dus daar doet niemand moeilijk over, en met een buggy over het strand lopen is niet altijd even prettig.

Ik pak Brenda d'r handje dan vast en met wankelende stapjes loopt ze dan met mij mee. "Het lopen gaat steeds beter hoor lieverd," zeg ik waarna ik bij de centrale post op Tom besluit te wachten, want om hem te gaan zoeken zorgt er alleen maar voor dat ik hem telkens net mis kan lopen.

"Papa, papa!" Roept Brenda ineens en dan zie ik dat Tom inderdaad onze kant op komt gelopen.

"Wat doen jullie nu hier?" Vraagt Tom verbaasd.

"We wouden je verrassen," zeg ik waarna Tom Brenda optilt en mij een knuffel geeft.

"Aan dit soort verrassingen kan ik wel wennen," zegt Tom en ik glimlach even. Ik wist wel dat Tom het leuk zou vinden dat we langs zouden komen. "Hoelang blijven jullie?" Vraagt Tom.

"Totdat de zon Brenda teveel wordt," zeg ik.

"Wacht, ik regel een parasol voor jullie," zegt Tom en hij geeft Brenda weer aan mij waarna hij met snelle passen wegloopt en ik lach even. Er is iemand heel enthousiast over onze aanwezigheid.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Iemand is zeker heel erg blij mee

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen