Jaela pov:


'Maar ik ga serieus geen tuttige roze jurk dragen op het feest.'
'Dat is ook nergens voor nodig. Ik denk ook niet dat je zo'n type bent zoals mijn zus,' zei Marley tijdens het lopen langs paar portietjes. Ze gaf me een por in mijn zij. 'We kunnen naar deze winkel gaan.' Ze wees naar een zaak met dure merkkleding.
'Ik weet het niet.' Ik had het geld daar niet eens voor. Mijn grootouders hadden me maanden geleden nog paar duizend dollars en een creditcard aangeboden, maar ik had geweigerd. Na alles hoe ze mijn vader jaren had behandeld en de manier om mij op de school te laten misleiden had ik niet eens de behoefte voor hun geld. Mijn grootouders moeten eens weten dat het geven van geld geen excuus was om alles goed te maken.
'Hoezo niet? We hebben het geld.'
Ik beet op mijn onderlip, terwijl ik aan het koortje van mijn shirt friemelde.
Kon ik Marley wel de waarheid vertellen? Wij zijn bevriend met elkaar en ze was een van de aardige en behulpzame personen die ik op die school ken. Erg sympathiek, vergeleken met andere leerlingen van school. Maar wat als ze niks meer met mij te maken wilde hebben als ik echt de waarheid vertelde over mijn financieel toestand en sociale klassen waar ik behoor? Ik wilde die risico niet eens nemen. Ik schaamde me er zelf voor.

'Nee, mijn ouders hebben deze week geen geld gestoord. Dat waren ze vergeten en ik heb ook geen creditcard of iets.'
Marley keek me vreemd aan. 'En je hebt ook geen geld over?'
'Niet echt, te veel aan besteed,' loog ik.
Ze zei er verder niks over. 'Dat is geen probleem. Ik betaal anders wel wat je daar in de winkel wilt.'
'Dat hoeft echt niet.' Straks was ze me nog geld verschuldigd.
'Ik sta het zelf toe. Gewoon als een vriendschappelijk geschenk. Je bent me helemaal niks verontschuldigd.'
Ik wist niet of ik haar dankbaar moest zijn. Aan de andere kant voelde ik me wel wat schuldig dat ze met haar geld de outfit voor het feest wilde betalen.
Marley was bij de hoek waar de wat fleurige kledingen hingen. Ze had iets met fleurige kleuren.
Ondanks dat het dure merkkledingen waren had ik niet echt iets bijzonders tegengekomen. Naast de spiegel leek ik een opvallende kleding stuk op te merken. Een niet zo opvallende blauwe jurk met kanten. Aan de prijs te zien zag het er niet heel duur uit. Het was nog steeds boven de honderd Canadese dollars, maar vergeleken met andere kleding in deze winkel was het best de goedkoopste die ik tot nu tegen was gekomen.
'Heb je al iets gevonden?'
Ik keek Marley aan die een lichtgeel Hoog getailleerde jurk van organza met bloemenprint in haar handen had. De kleur van de bloemen print waren witte rozen met lichtgroene bladeren. Wel een vrolijke jurk dat overdag aangetrokken kon worden.
'Ja, deze,' antwoordde ik, terwijl ik de blauwe jurk van de hanger pakte.
'Laten we het gaan passen,' stelde ze zich voor. Ze trok me mee naar de pashokken met de jurken.
'Er was zojuist een vaste klant daarvoor geweest die toevallig die blauwe jurk ook wilde kopen,' hoorde ik iemand in de winkel, terwijl ik in de gordijnen van de pas hok dicht had. Bedoelde ze soms de jurk die ik aan had getrokken?

Marley pov:


Ik keek mezelf in de spiegel. De jurk was perfect voor het feest. Het was zelf Casual genoeg om ook het overdag na het feest ook wel eens dragen. Ik was niet zoals mijn zussen die dure galajurken kochten alleen voor elitaire gelegenheden. Ik zag het nut er zelf niet in om een jurk te dragen voor alleen een formeel feest.
Ik deed de gordijn open. Tussen de rij passhokjes was nog een gigantische spiegel.
Mijn blik was op het pas hok waar Jaela nog bezig was.
Een vrouw die aan het naamkaartje te zien hier blijkbaar werkte vertelde me opeens random dat hier een vaste klant daarvoor geweest was die uit toeval dezelfde blauwe jurk had gekocht.
'Je vriendin heeft echt een goeie smaak, deze jurken worden niet meer ontworpen en zijn niet meer in voorraad,' zei de winkelier, op het moment dat Jaela het pashokje uit kwam. Ze keek haar van top tot teen aan. 'Over de jurk gesproken. Hoe vind je de jurk zelf?'
'Wel goed.' Het is niet te strak.'
'Je hebt het geluk dat de maat je pas. Het is de laatste en de enige maat die we nog hebben. Als jullie de jurken willen kopen mijn collega staat bij de kassa.'
We hadden onze eigen kleding weer aan. Ik betaalde bij de kassa de jurken met mijn creditcard.

Mijn hart maakte een sprongetje van de schrik de volgende dag na een luide kreet bij de meisjes vleugel.
Het gegil had plaats genomen van gesnik. Wel het al bekende geluid. Ik liep richting het geluid toe.
De slaapkamerdeur van mijn zus was op een kier nadat Shirley de kamer verliet.
'Wat is er aan de hand?' vroeg ik aan haar.
Ze keek kort om zich heen. We waren niet de enige in de gang, paar meiden hadden blijkbaar haar gegil ook gehoord.
Ze richtte haar blik weer naar me toe. 'Wat haar problemen.' Ze liep langs me.
Ik opende mijn zus deur voorzichtig verder open.
Mijn hart bonkte nog steeds. Hoe in vredesnaam was er dan aan de hand?
Er leek niks mis te zijn met Rosa haren, behalve dan dat sommige plukken van haar haren donkerbruin waren. Was de highlight misschien soms mislukt?
'Denk je niet dat je een beetje overdrijft?' reageerde Amira.
'Nee, mijn haar is echt geremunereerd! Ik had niet gevraagd om random donker highlight. Na de kappersbeurs was alles nog oké, nadat ik de volgende dag mezelf in de spiegel keek.'
Dat verklaarde haar gegil.
'Het zou de leukste dag moeten zijn. Het schoolfeest,' snikte Rosa verder.
'We vinden wel een oplossing, babe,' zei Dilanna.
'Om eerlijk te zijn ziet die donkere high light niet verkeerd,' ging Amira verder.
Dilanna knikte. 'En misschien kunnen we met die donkere high light je haar beter opfleuren voor het feest.'
Nu pas merkte Rosa me op. 'En wat doe jij hier, zus?' vroeg ze nors tegen me.
'...Ik hoorde je gillen... Ik dacht dat....'
'Er is niemand gestorven als je dat soms denkt. En mijn zaken gaat jou voortaan ook niet aan!' Ze liep boos naar me toe.

Ik deinsde paar stappen naar achter.
Ze sloeg de deur voor mijn gezicht dicht.
Oké dan. Ze was nog steeds kwaad op me.
Ik slikte de brok van mijn keel weg. Misschien dat het langer zou duren.
Het was eindelijk zo ver. Het gemaskerde schoolfeest kon elk moment beginnen. Al omgekleed en al had ik Jaela binnen in mijn kamer gelaten. Met de jurk en zwarte ballerina's in haar hand keek ze me naar mijn jurk.

'Je kan je anders wel in de badkamer gaan omkleden. Mijn kamergenoot is er op dit moment niet.'
Ze bedankte me, terwijl ze de badkamer in ging.
Ik wilde het simpel houden. Ik vlog mijn haar. Wel in een simpele haar stijl vlecht die ik al een paar jaar kende.
In de spiegel tegen over de badkamerdeur ving ik een glim van Jaela gekleed in de donkerblauwe jurk.
Ik stond op. 'De jurk staat echt beeldig. Kom dan doe ik je make up wel.' Ik pakte haar hand.
'Liever niet, ik hou niet zo van make-up.'
'De make-up wordt er lichtjes op gezet.' Ik hield zelf ook niet van veel make-up. En te veel make-up vond ik bij dames ook niet mooi staan.
'Oké, alleen mascara.'
Ik knikte 'Oké, dat is goed.' Ik keek naar mijn spullen op de kaptafel. Ik richtte mijn blik weer op Jaela. 'Nou, misschien een beetje lipgloss.'
Ze opende haar mond om iets te zeggen.
'Het is een klein beetje. Het valt niet veel op,' viel ik haar in de reden. 'De aardbeien lipgloss is één van mijn favoriete lipgloss die ik heb. Het geef me vaak geluk als ik het op heb... En misschien bij jou ook.'
'Oké, fijn. Alleen die twee. Niet dat mijn gezicht opeens een random schilderij gaat worden.'
Met die woorden giechelen we. Ik begreep wat ze bedoelde. Ik deed de enige twee make-up producten op haar gezicht.
Ik deed haar donkerbruine haren in een sierlijke Gala knot, waardoor twee plukken haar sierlijk voor haar gezicht gekruld bleven. In ieder geval hoorde het bij het kapsel dat ik van mijn zus Rosa ooit geleerd had.

Bij de hal was de muziek van de chillruimte al te horen. Het klonk iets van EDM of Electro muziek. Dat was niet echt mijn smaak muziek waar ik graag zou luisteren.
'Zo dames, fijn dat jullie kunnen zijn,' zei Sebastiaan met een glimlach. Hij had een witte blouse aan. Met een zwarte corber jas erbij. Met een wit masker dat goed bij zijn kleding en zijn donkere huid mestte 'Jullie zien er top uit voor deze avond.'
'Bedankt, Sebas. Jij ziet er ook niet verkeerd uit,' zei Jaela. 'We kunnen op de dansvloer gaan.'
'Ga jullie maar alvast ik wil nog iets te drinken halen.'
Het was nog vrij rustig op de dansvloer, maar niet voor lang. De kamer begon zich meer te vullen. Ik had nog geen glim van Tobias gezien. Hij had me beloofd hier op deze plek aanwezig te zijn. Ik friemelde met mijn vingers. House muziek werd momenteel gedraaid, waar bijna iedereen op de dansvloer op zijn dak ging.
'Wat een chaos, en maar denken dat er bij mijn oma al druk is tijdens haar luxurieuze feestjes met oude mensen.'
Ik draaide me om richting de bekende stem. Zijn groen ogen staren me achter een donkerblauw masker met sierlijke gouden en zilveren randen.
'Tobias!' Ik kon het niet laten. Ik had mijn armen over zijn hals geslagen voor een omhelzing.
Hij keek me bijna vreemd aan. 'Ik zei toch dat ik hier op je ging wachten?'
Ik maakte me niks voor niks druk.
'Ik zal punch voor ons halen,' zei hij terwijl hij naar mij knipoogde.
Mijn wangen werden warm. Mijn blik was de andere kant op. Ik wilde liever niet dat hij me weer zag blozen.
Er kwamen weer paar leerlingen de ruimte in. En dat terwijl het feest meer dan een kwartier aan de gang was.
Ik zag Jake in nonchalante houding binnenkomen. Met een zwart masker op zijn gezicht. Zijn arm die over een blond meisje lag. Waarschijnlijk de zoveelste scharrel.
Achter hem mijn zus vriendinnen.
Wacht eens Jaela?
Ze was toch met Sebas de dansvloer opgegaan?
Ze liep hand in hand met Dennis de chill ruimte in. Ze keek om zich heen. Plots drong het tot me door. Er bekroop me een erg misselijkmakend gevoel. Het was Jaela niet, maar mijn zus. Die dezelfde kapsel, dezelfde jurk. En nee... Ook dezelfde masker. Hoe kan dit? Het enige verschil was dat ze hoge hakken droeg, maar dat zal bijna niet iedereen op letten.
Ik keek me zus nog na. Ze had me niet eens een blik waardig geworpen. Beter da haar nare commentaar. Ze gingen de dansvloer op.
Oh nee, als Rosa wist dat Jaela hetzelfde als zij uitzag zal ze echt flippen. Ik moest Jaela waarschuwen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen