Jaela pov:


Ik ging de dansvloer af richting de bedekte tafel waar hapjes en drinken was. Ik pakte een toastje van een plastic zilveren bord. Het smaakte niet slecht. Ik was zelf niet echt een liefhebber van toast tijdens gelegenheden. Ondanks het kwart gevulde Kaviaar op het toastje.
Marley stond bijna hijgend voor me. 'Er is een probleem!' schreeuwde ze luid door de muziek.
'En dat is?' Niet wetend wat er gaande zou zijn.
'Rosa. Ze heeft...'
'Heeft ze weer iets naars gedaan?' viel ik haar in de reden.
'Nee, op dit moment niet, maar weet je nog in die dure kleding zaak over de blauwe jurk.'
Ik schudde mijn hoofd. Waar wilde ze precies naartoe met dit gesprek?
'Het blijkt dat Rosa voor jou die jurk gekocht heeft en ze loopt letterlijk met dezelfde jurk, masker en kapsel hier op het feest.'
Ik keek haar bijna verrast aan. 'Serieus?'
'Ja, serieus. Ze is op de dansvloer. Ik ben bang dat ze echt uit haar dak gaat.'
In ieder geval niet door het feest.

'Maar echt uit woedde. Probeer haar zoveel mogelijk te vermijden.' Marley beet op haar lip, terwijl ze om zich heen keek.
Ik legde een hand op haar schouder. 'Het komt wel goed,' stelde ik haar gerust.
Op dat moment werd er een sloom romantische muziek gedraaid.
'Marley, ik heb op je gewacht.' Tobias was al bij ons komen staan.
Ik zag Marley blozen.
Tobias trok haar de dansvloer op.
Ik kon ondertussen wel wat punch drinken. De kom was nog driekwart vol.
Jake kwam plots bij me staan. Met een beker punch in zijn hand.
Ik zuchtte. Ik wilde onopvallend langs de massa gaan, helaas staarde zijn blik mijn kant op.

'Nicht, er is wel een klein probleem. Jaela probeerde me de laatste tijd te ontlopen.'
Ik keek hem nog steeds aan. Ik probeerde niks te zeggen om te voorkomen dat ik mezelf zou verraden.
'Ik had beloofd om die plan uit te voeren. Ook al kan je als nicht zijnde soms irritant en verwend zijn. Er is wel één probleem. Jaela is nergens op het feest te verkennen.' Hij nam een slok van zijn punch.
'Dat komt omdat ik Jaela ben.'
Hij verstikte zich in zijn punch.
Stik er maar lekker in had ik kunnen zeggen.
Hij keek me wel oprecht stomverbaasd aan. 'The fuck.' Zijn blik was naar de groep op de dansvloer en hij keek me weer aan. 'Jullie hebben dezelfde...' Hij schudde zijn hoofd zonder zijn zin af te maken.
'Je meent het,' reageerde ik Cynisch. Ik sloeg mijn armen over elkaar. Ik kon hem wel woedend aanstaren. 'Dus, je hebt plannen met mij.'
Hij leek niks te kunnen zeggen, alsof hij zojuist zijn tong verloren had.
'Ik wacht nog op een antwoord.'
'Nee, niks. Ik wilde niks ergs met je doen. Als je dat soms denkt. En vergeet het! Het gaat jou overigens ook niks aan.' Hij liep van me vandaan.
Was Jake soms van plan om mij te versieren? Of was er meer aan de hand?
Er draaide op een gegeven moment een swingende muziek. Ik besloot Marley in de dansvloer te zoeken.

Dat was ik in ieder geval wel van plan als iemand plots achter me niet een hand om mijn arm klemde.
Ik had wel genoeg van Jake spelletjes.
Ik draaide me. Alleen was het Jake niet. Het was Dennis. Hij had geen masker op. Of hij had het uit gedaan en lag het ergens in de dit feestruimte.
Ik probeerde niet in zijn ogen of rest van zijn gezicht te staren. 'Ik hoop dat het feest je bevalt.' Hij ging met zijn hand over zijn honing blonde haren. 'En ik heb zelf ook op dit moment gewacht. Wij samen,' zei Dennis verlegen.
Ik zweeg. Soms kon hij best schattig zijn. Ik deinsde paar stappen naar achter.
Hij dacht soms dat ik Rosa was. Dat kon niet anders.
Ik keek hem recht in het gezicht aan, terwijl ik mijn mond opentrok om iets te zeggen.
Alleen kwam er niks uit.
Binnen een tel drukte hij zijn lippen op de mijne.
Een aangename eclectische schrok voelde ik heel diep vanbinnen.
Zijn handen lagen op mijn onderrug. Zijn mond ging open tijdens het zoenen.
Ik was zo geschrokken. Allerlei emoties kwamen bij mij los die ik niet kon omschrijven, terwijl mijn benen op een gegeven moment slap begonnen te worden. Ik genoot meer van de zoen.

Dennis liet me los. Hij ging met zijn vingers langs zijn lippen. 'Je lippen smaken naar aardbei. Nu we eindelijke een koppel zijn... Wacht eens. Je bent Rosabella niet.'
Dat had eindelijk goed gezien. Ik had me meteen omgedraaid.
Ik hoorde hem mijn naam nog roepen, maar negeerde het.
Het was al charmant genoeg dat hij door had dat hij mij zoende in plaats van Rosa. Het was al ingewikkeld genoeg.

Rosa pov:


Ik was uitgeslapen wakker geworden, ondanks het feest en dat ik vreemd genoeg niet echt moe was om te slapen die avond.
Ik pakte een bak fruit salade die ik op mijn dienblad legde. Ik denk dat het wel genoeg was. De schaal zag er al redelijk groot en vol uit. Ik wilde afvallen om de perfect ballerina figuur te hebben. Ik ging aan de vaste groep zitten aan tafel. Niet alle meiden van de D-Elite groep waren nog aanwezig aan tafel. Dat maakte ook niet uit. Het was toch zaterdag. De lessen waren er vandaag niet eens.
Ik keek paar meiden glimlachend aan. Mijn blik was op Juliana die een schaal yoghurt had. Dit kon ze me niet menen.
'In magere Yoghurt blijkt een beetje vet te zitten. Ik zou die risico niet nemen als ik jou was.'
'Hoezo? Het is maar een heel klein beetje vet. Dat trainen we weer weg.'
Dit kon ze me niet menen. Ik probeerde zelfs vet te vermijden. Een echtte perfecte ballerina zou geen tieten hebben, want dan had je de ideale lichaam.
Shirley keek me bezorgd aan 'Denk je niet dat je een beetje overdrijft?'

'Nee, tuurlijk niet. Ik als leider wil gewoon het beste hebben voor mezelf en voor mijn vriendinnen.' Ik stopte een aardbei in mijn mond.
De rest van het ontbijt hadden we niks bijzonders te vertellen.
'We kunnen anders ook gaan shoppen,' stellen Amira voor in de zitkamer.
Paar eerstejaars maken al kabaal in de zitkamer, terwijl het de bedoeling was dat we geen herrie in de zitkamer mogen maken. Daar hadden ze immers de chillruimte voor.
Shirley keek haar aan. 'Maar we hebben deze week al gewinkeld.'
Ik had zelf vandaag niet het behoefte om weer te gaan shoppen, ook al vond ik dat enorm leuk.
Ik hoorde één van de eerstejaars hardop vragen om naar de animatie film te gaan die momenteel in de bioscoop draait. Best sneu.
'Ik zou graag willen gaan!'
Dit was de druppel. Ik draaide me vuurspuwend naar de drie eerstejaars toe.
Een van ze zat paar meten van de twee vandaan.
'Kunnen je alsjeblieft wat zachter zijn,' snauwde ik. 'Dit is een zitkamer voor rust.'
'Maar je praat zelf ook,' reageerde het blonde meisje.
'Ja, alleen schreeuwen we niet. We praten zachtjes, zoals in de regels van deze ruimte hoort,' vulde Dilanna voor me aan.
Toen waren ze stil.
Ik draaide me weer naar de meiden toe. 'Maar goed, over het shoppen dat kon ook wel een ander keer.'
'Is er dan echt niks wat we kunnen doen?' vroeg Dilanna zuchtend.
Ik keek de rest van de meiden aan. 'Wat dachten jullie om de danstechnieken te gaan oefenen. Het is wel een van de belangrijke regels van onze club.'
Amira en Shirley stemde mee.
'De danslokalen blijken dit moment vrij te zijn. Dus we kunnen er nu wel gaan.'
We stonden op.
'Kijk wie er daar komt.' Shirley blik was meteen schuin achter me.
Ik richtte mijn blik naar diegene toe.
'Hey,' zei hij aarzelend.
'Hallo, Dennis.'
Ik hoorde een paar van de meiden giechelen.
'Dames, alsjeblief zeg.'
'Kan ik onder vier ogen met je spreken?'
'Ja, natuurlijk.' Ik keek de meiden aan.
'We laten jullie koppels wel hier uitpraten,' zei Shirley met een glimlach.

'Over wat wilde je het hebben?'
Hij leek te treuzelen. Volgens mij leek hij moeite te hebben om iets te zeggen. Hij ging het toch niet uitmaken met me?
'Ik bijt heus niet,' zei ik.
'Over het feest gisteravond. Ik was op een gegeven moment naar je opzoek.'
'Hoezo? Ik was de hele tijd daar waar het feest was. Ik ging alleen even naar het toilet.'
'Het probleem is dat ik per ongeluk... Dat ik iets verkeerds had gedaan.'
'Nee, ik had naar mijn zin op het feest dankzij jou,' zei ik terwijl ik langs zijn arm streelde.
'Nee, het punt is dat ik eerst dacht dat jij het was die bij hapjes stond. Maar de waarheid is dat ik perrongeluk iemand anders had gezoend.'
Wat!
'Die op dezelfde avond precies hetzelfde uitzag als jou. Dezelfde jurk en Masker. Zelfs jullie haar leken precies hetzelfde. Daarom wil ik zeggen dat het me spijt. Ik had het zelf niet geweten,' ging Dennis verder.
'Weet je ook wie het was die je perrongeluk gezoend had?'
'Ja, Jaela. Ik vond het ook vreemd dat ze meteen van me weg vluchtte.'
Ik begon te knarstanden. Dat rotkreng ook. Nu probeerde ze me ook nog mijn outfit van het feest precies na te maken om Dennis van me af te pakken?
'Nogmaals. Dat spijt me echt, Rosa. Ik hoop dat je niet boos op me bent.'
'Nee, tuurlijk niet. Je kon er verder ook niks aan doen. Wel neem ik het Jaela kwalijk,' probeerde ik zo luchtend te zijn, ook al kookte ik vanbinnen van woedde.
'Maar benader Jaela daar alsjeblieft niet op.'
'Waarom zou ik dat niet moeten doen?' vroeg ik een beetje nors.
'Ik wil dat het niet erger wordt dan dat het nu is. Ze was waarschijnlijk ook verward dat ik haar zoende en ze dacht misschien dat ik haar als iemand anders zeg. Ze had me verder niet eens verleidt.' Dennis legde zijn handen op mijn schouders. 'Beloof het me.'
Ik keek hem in zijn blauwe ogen aan.
'Ja, ik zeg er verder niks over.'

Ik sloeg met een knal de danslokaal achter me dicht. Ik kon wel gaan gillen uit ergernis.
De meiden keken me allemaal geschrokken aan.
'Wat is er?' vroeg Amira.
Shirley keek me aan 'Heeft Dennis het soms uitgemaakt?'
'Nee, het is die Jaela. Ik haat haar, ik haat haar, ik haat haar!'
'Vertel me alsjeblieft niet dat Jaela Dennis van je afgepakt heeft.'
'Nee, nou... ze had met hem gezoen op het feest. Maar het ergste is dat ze op het feest hetzelfde uitzag als ik!'
'Wie denkt ze wel niet dat ze is?' vulde Dilanna aan.
Juliana keek met arm over elkaar mij aan. 'Ben je nog van plan om het tegen haar te zeggen.'
'Nee, dat zou ik wel willen, maar ik heb mijn vriendje beloofd dat ik haar daar niet op aanspreek.'
Amira wilde iets gaan zeggen.
'Niet dat ik Dennis niet vertrouw, maar hij wil dat het probleem niet uit de hand loop,' viel ik haar in de reden. Ik keek de meiden ook één voor één aan. 'Ik dit blijft ook tussen vier muren meiden. Jullie gaan dat kreng niet zelf aanspreken. Ik heb het liefst dat niemand daarover begint.'
'Maar hoe wil je dat teef dan een lesje gaan leren?' vroeg Juliana. 'Sorry, hoor, maar ik mag dat kind zelf ook niet. Dat ze zo vals is om iemand vriendje te gaan zoenen of zich voordoet als iemand anders.'
'En daar wil ik het met jullie ook over hebben.'
Amira keek me echt aan alsof ze daarop verheugde.
'Maar wel onopvallend. Aangezien ze moeilijk van school gestuurd kan worden maken we het voor haar hier tot een ware nachtmerrie.'
'Maar hoe dan?' vroeg Shirley. 'Kunnen we niet een streep achter laten?'
'Nee, ze kan er hier niet mee wegkomen. En ik heb zo mijn manieren.' Ik keek Dilanna aan. 'Heb je nog tape van laatst nog bewaard?'
'Ja, op een veilige plek.'
Ik glimlachte spontaan naar haar. 'Mooi.'
Hopen dat ze snel haar koffers pakt na deze wraak.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen