Jaela pov:


Meer dan een week was al voorbij. De tijd ging snel in het ziekenhuis dan ik verwacht had.

Ik was hier hooguit meer dan tiendagen in het ziekenhuis. Ik voelde me al ietsjes beter. De longontsteking leek wat minder te zijn. De pijn bij mijn borst voelde niet heel pijnlijk aan tijdens het ademen, behalve het diep ademen.
Ik had genoeg bezoek over de vloer gehad. De eerste dag was voor mij al vermoeid. Mijn grootouders hadden mij de eerste dag stom genoeg niet opgezocht, terwijl ze het wel op de hoogte waren.
Te druk volgens hen.
Daar geloofde ik niks van. Ze waren al op pensioen waren rijk genoeg.
Op de tweede dag hadden ze zogenaamd wel tijd voor me.
De vest van mijn grootvader hing aan de stoel.
Mijn grootmoeder ging op een stoel dicht bij me zitten naast het bed.
Het was hoognodig tijd om ze iets duidelijks te maken. 'Ik wil stoppen met de school,' zei ik.
Mijn oma keek me plots bezorgd aan alsof er iets mis met me was. 'Liefje, maar waarom?'
'Hadden ze het dan niet verteld?'
'Tuurlijk wel, liefje,' antwoordde mijn grootvader. 'Door een conflict of plagerij met paar leerlingen op die school'
Het was veel erger dan pesten.
'Het was niet eens plagen. Ze hadden me in de schuur...' Ik kon mijn zin niet eens afmaken.
'Onzin,' viel mijn opa me in de reden.
Ik baalde mijn vuist. Vanbinnen brandde iets van opkomende frustraties. 'Luister jullie wel wat ik wil zeggen?'

'Maar natuurlijk liefje.' Mijn oma legde een hand op mijn hand. Haar bezorgde blik straalde meer medelijden en onbegrip. 'Je bent gewoon een beetje in de war door die medicijnen.'
Dacht ze echt dat ik gek was? Die hufters waren degene die mentaal niet in orde waren. 'Ik was wel degene die erg gepest werd.'
'Dat snap ik best, kind. Maar het zal vast weer wegwaaien.'
Dit zal nooit wegwaaien. Rosa haatte me al sinds het begin van het schooljaar. Zij had andere het vuile werk laten doen om mij het leven zuur te maken en me van school weg te pesten.
Het was haar ook gelukt ook.
'En ze hadden me in de schuur gevangen gehouden.'
'Dat zou vast wel verzinsels zijn dat jouw leeftijdgenoten op school allemaal verzinnen,' zei mijn grootvader standvastig. 'De jeugd van tegenwoordig ook wat ze allemaal op sociaal media verspreiden. In mijn tijd bestond er nog geen internet en was het gewoon om eerlijk te zijn tegen elkaar.'
In welk jaar? De jaren dertig? De jaren vijftig?
Het had op een gegeven moment geen zin om daarover met ze praten. En echt met ze praten heb ik ook geen zin meer in. Op een gegeven moment namen ze afscheid en gingen ze weg.

Dennis pov:


Er gebeurde de laatste tijd zoveel gingen. Het zat me al paar dagen dwarst dat Jaela op die manier gepest werd.
Hoe kunnen mensen zo zijn? Ik wist zelf wat ik ervan moest denken na dit alles. Was Rosa echt ontspoort en vals dat de meeste me proberen wijs te maken?
Tobias kwam er laatst ook. Ik had mijn broertje nooit zo'n boos en overstuur gezien.
Dilanna een vriendin van Rosa leek ook erg stil. Wat zou er echt gaande zijn?
Bij de hal kwam ik Rosa tegen. Ik sleurde haar naar een dichtbij zijnde hoek waar nauwelijks iemand was.
Ze kon me alleen vreemd aankijken.
'Lieverd, wat is er?'
'Ik betwijfel nu echt na dit alles,' bekende ik. 'Wat heb je tegen Jaela?'
'Ik weet niet.'
Ik wist nu wel alles.
'Dan zijn we ook wel klaar.' Mijn woorden kwamen er boos uit.
'Hoezo?' Ze keek me bijna geschrokken uit.
'De andere vertellen me heel iets anders. Ik ben eerder geneigd om hun kant van het verhaal te geloven dan die van jou.'
De tranen staan in haar ogen. 'Ik zweer het Dennis. Ik was er niet bij.'
'Het is jou in ieder geval wel gelukt om mijn broertje overstuur te maken. Hoe heb je dat voor elkaar gekregen om hem op die manier te kwetsend?' De laatste zin reageerde ik wat nors aan toe. Ik was zelf ook best kwaad.
Rosa begon echt te snikken. De tranen bleven maar komen.
Ze bekende me alles hoe het zat met Tobias. De pesterijen dat al voor de kerstvakantie was.

Volgens haar had ze Tobias gebruikt tijdens het voedsel gevecht. En had hij volgens haar als meeloper eens meegedaan met het pestgedrag.
Ik baalde mijn vuist.
Hoe kon Tobias dat doen? Ik dacht dat hij ook bevriend was met Jaela.
Vond hij het dan niet gek dat Marley volgens zijn verhaal kwaad op hem werd. Zelf Jake was boos.
'Dat geef jullie niet het recht om een onschuldigen onderuit te halen.'
'Klopt, maar zo onschuldig is ze zelf niet. Je weet zelf niet wat zij zelf allemaal gedaan had.'
Ze vertelde verder ook wat Jaela allemaal gedaan had.
Volgens haar had ze samen met Marley dingen gedaan uit wraak of om haar ook te kleineren.
Dit was echt ongelofelijk.
Soms begreep ik dames niet. Dat zo drama maken en zo gemeen tegen elkaar deden.
'Was Tobias die nacht ook in de schuur?'
Ze schudde haar hoofd. 'Nee, ik weet niet eens wat hij die nacht uitgespookt had. Ik was die nacht niet eens bij. Ik zweer het Dennis. Ik was die nacht met Shirley bij jou toen ik me niet lekker voelde.'
Daar had ze een punt bij. Ik was alleen erg sceptisch over dit alles.

Jaela pov:


Op een gegeven moment kwam iemand de ziekenhuis kamer binnen die ik niet zag aankomen.
Zijn bekende groene ogen staren de mijne aan.
Wat deed Jesper hier?
Hij legde een bos bloemen op het nachtkastje.
Zijn bezorgde en zachte blik bracht me echt in de war.
'Jaela, schat.' Hij drukte een kus op mijn voorhoofd.
Ik keek hem nog vreemd aan.
Hij wist toch wel dat het al een maand uit was?
Of wilde hij me soms terug?
Zijn warme hand lag op de mijne.
Ik probeerde iets te zeggen, alleen mijn mond was droog en de woorden kwamen niet uit mijn keel.
'Je hoeft niks te zeggen,' zei hij. Hij staarde me bedroefd aan. Ik leek iets van spijt in zijn blik te zien. 'Het is spijtig dat het zo verlopen is.'
Het was een maand geleden dat we ruzie hadden en dat hij me vervolgens uitschold en niks meer met me te maken wilde hebben. Puur omdat ik niet een grote stap wilde zetten in de relatie. Ook omdat hij mij zelf zag als zijn speeltje.
Bedoelde hij soms dat hij daar spijt van had? Of was er echt meer aan de hand?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen