Bill POV.

"Mooie plek hier he, waar papa Tom werkt," zeg ik tegen Brenda en ik zie haar oogjes naar de zee afdwalen. "Ja, als je nog iets ouder bent gaan we het water wel een keer in," zeg ik en Brenda leunt tegen mij aan. Waarschijnlijk begint ze ook wel wat moe te worden, maar zo snel wil ik nog niet weggaan. "Kom, je kan op mijn schoot wel slapen," zeg ik tegen haar en ik neem haar in mijn armen zodat ze in slaap kan vallen.

"Oh, ze slaapt," zegt Tom wanneer hij terug is, duidelijk van een missie in het water, want hij is helemaal doorweekt.

"Ja, ze begon al moe te worden," zeg ik en Tom knikt even.

"Misschien moet je dan toch maar naar huis gaan," zegt Tom, zelf toch ook wat verdrietig.

"Schat, dat is niet nodig. Ze slaapt toch al," zeg ik en Tom knikt, waarna hij zich voor een groot deel afdroogt om dan weer naast ons te komen zitten.

"Je wilt niet weten hoe gelukkig ik mij prijs met jullie," zegt Tom en ik glimlach even.

"Ik anders ook. Ik heb echt gedacht dat ik nooit zo gelukkig met iemand zou kunnen worden als dat ik nu met jou en Brenda ben," zeg ik.

"Waarom?" Vraagt Tom.

"Nja, het leek gewoon te sprookjesachtig. Iets wat je alleen in films op die manier kon zien, maar ik ben blij dat onze liefde dat idee heeft doen veranderen."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zeker iets sprookjes achting

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen