Tom POV.

De volgende ochtend loop ik samen met Bill en de kinderen het kamp op. "Wat een rotzooi," zegt Bill met grote ogen.

"Dit is niet lief," zegt Aly en ze kijkt mij aan.

"Het is zeker niet lief dat ze zo'n rotzooi hebben achtergelaten," zeg ik met een zucht, waarna Aly een bierblikje pakt en in de afvalbak gooit. "Dat is lief lieverd, maar doe maar niet. Ik zie ook glas liggen," zeg ik zachtjes en ik zou niet willen dat Aly zich daaraan zou snijden.

"Ik bel mijn moeder wel om op de kinderen te letten. Dan ruim ik dit op en dan kan jij zo ervoor proberen te zorgen dat die jongeren op tijd bij het ontbijt zijn," zegt Bill.

"Dat hoeft echt niet schat. Ik probeer wel wat te verzinnen," zeg ik.

"Tom, laat mij helpen. Ik heb niet graag dat jij jouw hoofd hierover moet breken. We doen dit samen," zegt Bill.

"Okay," zeg ik en Bill glimlacht even waarna hij de kinderen mee naar binnen neemt om vermoedelijk zijn moeder te gaan bellen. Een groep jongeren die wat minder braaf zijn dan de afgelopen jaren en ik durf ze hier geen eens op aan te spreken. Hoe kan ik dan van ze verwachten dat ze zich alsnog gaan gedragen? En hoe kan ik erop vertrouwen dat het de komende jaren beter zal gaan?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Komt goed Tom
    Je kan dit

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen