Bill POV.

Ik kijk toe hoe Tom met Wess speelt en ik glimlach even. Eigenlijk is Tom gewoon perfect voor mij. De kinderen mogen hem en hij is superlief voor ze. Volgens mij kan hij net zoveel van ze houden als dat hij van Laurina houdt.

"Ik ga eten maken," zeg ik waarna ik naar de keuken loop om aan het eten te beginnen. Als de kinderen ouder zijn zullen ze wel tot na het eten bij Lars blijven, maar nu is dat lastig, want Rogier gaat bijna gelijk na het eten naar bed en Wess ook nog niet veel later. Wanneer de bedtijd van beide jongens op acht uur komt te staan kunnen ze wel tot na het eten bij Lars blijven.



Wanneer het eten klaar is komt Tom helpen met de tafel te dekken. "Dank je, maar dat had je niet hoeven doen," zeg ik.

"Ik laat je dat toch niet allemaal alleen doen Bill. We zijn een team," zegt Tom en ik knik even.

"Dank je," zeg ik met een glimlach en zodra alles op tafel staat roep ik de jongens, die gelijk naar de tafel komen gerend en Tom en ik zetten ons ook neer.

"Dat was papa Lars' plek," zegt Wess ineens tegen Tom en ik slik even.

"Dan ga ik hier zitten, is dat wel goed?" Vraagt Tom, terwijl hij van plek verschuift en Wess knikt. Ik vind het lullig dat Tom nu zo afgelegen aan de tafel moet zitten. Wess mag Tom gelukkig wel gewoon en aan het feit dat Lars en ik uit elkaar zijn went hij ook wel, hoop ik.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap wess wel even
    Het is nog even te vers

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen