ZAHEER ACEVES SELWYN
The beast inside is sleeping, not dead

     

Pandora had gezucht en vervolgens zijn hand vast gepakt. Nieuwsgierig had ze zijn vingers bestudeerd om vervolgens haar eigen vingers met die van hem te verstrengelen. Hun handen liet ze rusten op haar borst. Hij voelde haar hart door haar trui heen kloppen en bij iedere ademhaling ging zijn arm rustig op en neer. Haar lichaam leek zich te ontspannen in zijn bijzijn. Op een of andere manier maakte het hem ook rustig.
      “Oh, ik ken een plek.” Ging Pandora vervolgens nonchalant. Weer zwegen ze. Zijn blik gleed naar de hemel en voor een kort zeldzaam moment voelde hij zich perflectly happy. Met de schitterende sterren boven hen en Pandora in zijn armen voelde het als een perfecte avond. En ondanks dat het een zachte zomernacht was voelde Pandora’s lichaam aangenaam warm tegen dat van hem.
      ’Kijk je wel eens naar de sterren? Waar je woont?’ vroeg Pandora, alsof ze zijn gedachten kon lezen. ‘Soms,’ mompelde hij. ‘Kijk jij wel vaak hier naar de sterren?’
      ’Bijna iedere avond.’ Dat kon hij wel begrijpen. Het uitzicht was adembenemend and so was Pandora in het licht van de sterren. Het viel hem nou pas op. Tuurlijk was het hem op school wel opgevallen dat Pandora een knappe verschijning was, maar ze was het zusje van één van zijn beste vrienden en daarnaast nog al een weirdo. Hij had er verder niet meer bij stil gestaan, maar nu hij haar hier zo zag liggen, op zijn borstkas, in het licht van de maan was ze mooier dan ooit. ‘Het is een van de mooiste plekken van het huis, vind ik. Hier voel ik me thuis.’ Vertrouwde ze hem zachtjes toe. Ze klonk zo oprecht, zo kwetsbaar dat het haast aandoenlijk was. Op school zou hij daar vast en zeker gebruik van hebben gemaakt, maar nu – hier op het dak in hartje Londen onder een talloze sterrenhemel – voelde hij simpelweg de drang niet om hier gebruik van te maken.
      ‘Waar is jouw thuis?’ vroeg ze hem vervolgens geïnteresseerd. Tja, waar was zijn thuis eigenlijk. Hij woonde heel zijn leven al op Landgoed Selwyn, aan de rand van Cambridge, maar of het echt zijn thuis was, was een ander verhaal. Hij haatte het daar. Als je het hem vroeg was de plek die het dichtstbij thuis voelde Hogwarts, al zou hij dat nooit toegeven, ook niet aan Pandora. ‘Mijn thuis is in Cambridge, je moet maar een keer langs komen, dan laat ik je mijn wereld zien.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen