Een paar weken later.

Tom POV.

Vandaag gaan Nicolaas en Fabio voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Het is aan Bill te zien dat hij dit wel weer heel erg moeilijk vindt. "Ze zijn daar heel veel kinderen gewend, als jaren lang. Het komt goed," zeg ik tegen hem.

"Maar het is toch weer anders dan de kinderen bij familie achterlaten," zegt Bill zachtjes.

"Dat weet ik, maar als we de peuterspeelzaal skippen wordt het zowel voor jou, als voor de jongens lastig als ze naar school moeten. Zodra ze leerplichtig zijn mag je ze niet meer thuis houden," zeg ik.

"Dat weet ik ook wel. En we gaan de jongens ook wel brengen. Ik weet dat het beter is," zegt Bill zachtjes.

"Zo mag ik het horen schat. Had ik je al verteld dat ik trots op je ben?" Vraag ik.

"We hebben ze nog niet gebracht he. Daarna mag je pas trots op mij zijn, want ik voel mij helemaal niet sterk," zegt Bill en ik knik even.

"Ik weet dat je het kan," zeg ik en ik geef hem een zoen waarna ik weer bij de jongens ga zitten. "Kom, eet dit brood maar op," zeg ik tegen Nicolaas en ik houdt hem een klein stukje voor waarna hij het uit mijn hand hapt, nog net niet op mijn vingers bijtend.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Voor nu doet die het al heel erg goed
    Hij ziet nu al
    In dat beter is

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen