Tom POV.

Wanneer we in bed liggen kijk ik even naar Bill. "Schat, gaat het?" Vraag ik, en Bill schudt zijn hoofd.

"Het valt zwaar, maar zoals ik zei, hopelijk is het morgen beter," zegt Bill en ik knik even.

"Dat hoop ik ook," zeg ik en ik streel over zijn arm, totdat hij in slaap is gevallen.



De volgende ochtend is Bill al opgestaan. Ik hoor Brenda huilen, maar Bill is niet bij haar. Ik pak Brenda op en kijk om mij heen. "Waar is jouw papa nu, hmm?" Vraag ik. "Oh, ik ben nog niet in de badkamer geweest," zeg ik dan en ik zet Brenda bij haar speelgoed waarna ik naar de badkamer loop en ik open de deur. "Waarom was je niet bij Brenda? Ze was aan het huilen," zeg ik.

"Ik had er even geen zin in," zegt Bill dan zachtjes en ik zet mij naast hem neer.

"Als je even een paar dagen rust nodig hebt kan je altijd bij mijn moeder logeren. Wie weet helpt dat," zeg ik.

"Ik zal erover nadenken," zegt Bill dan en ik knik even.

"Bill, is er nog wat?" Vraag ik dan en Bill schudt snel z'n hoofd. "Schat, ik zie het toch," zeg ik.

"Ik had gisteren resoluut besloten geen tweede kind te willen, maar ik denk dat ik al zwanger ben," zegt hij dan en hij barst in huilen uit waardoor ik hem dicht tegen mij aantrek. Er is ineens iets in Bill verandert waardoor hij het ouderschap als extreem zwaar is gaan ervaren, maar als dat ineens verandert kan het toch ook weer zomaar veranderen naar hoe het was?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill het komt goed
    Je doet het samen

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen