Bill POV.

De volgende dag heeft Tom zoals afgesproken weer één van de klassen die al twee dagen niet konden komen laten komen. "Misschien kan je hier gaan zitten met de klassen. Dan past het in één ruimte," zegt Tom.

"Maar iedereen kan hier zomaar in en uit lopen," zeg ik.

"Vandaag niet. Het is niet anders. De andere klassen hadden hier ook gepast, maar ik snap dat het dan te druk wordt," zegt Tom en ik lach even.

"Ja, die zou ik nooit allemaal stil kunnen houden. Dan komt er van les niks terecht," zeg ik lachend.

"Nja, succes. Als je hulp nodig hebt, ik help je dolgraag," zegt Tom.

"En ik ook," zegt Pim ineens, met een grijns en ik draai mij naar hem toe.

"Jouw hulp heb ik niet nodig, bedankt," zeg ik en Tom legt z'n hand op mijn rug.

"Hij probeert je uitdagen. Gewoon niet op reageren," zegt Tom en ik knik.

"Sorry. Gaan de deuren al bijna open?" Vraag ik.

"Als het goed is, is Pim die nu gaan openen," zegt Tom en ik knik even, waarna ik het schoolbord op de juiste plek neerzet en afwachten totdat de twee klassen er zijn.

Reacties?

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen